روش اجرای نیلینگ در گودبرداری فقط در ۶ مرحله همراه با فیلم

یکی از معانی لغت نیل (Nail) میخ است. نیلینگ خاک (Soil Nailing) در اصطلاح به معنی میخ گذاری خاک است. در این روش خاک به وسیله المان‌های فولادی مسلح می‌شود. اما چه قدر با مراحل اجرای نیلینگ آشنا هستید؟! آیا مزایا و معایب نیلینگ را می‌دانید؟! ما در این مقاله به شرح نکات و ریزه‌کاری‌های روش اجرای نیلینگ در گودبرداری می‌پردازیم. تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید تا به جواب تمام سوال‌های خود در مورد روش نیلینگ برسید. 

 

آنچه در این مقاله می آموزید:

پیشینه اجرای نیلینگ

شیوه کارکرد گودبرداری به روش نیلینگ

مراحل اجرای نیلینگ

گودبرداری مقطعی

حفاری گمانه ها

نصب میلگرد تسلیح

 تزریق دوغاب سیمان

بتن پاشی

نصب صفحه سر نیل و مهره

مزایای اجرای نیلینگ

محدودیت ها و معایب روش نیلینگ

فیلم نکات اجرای نیلینگ

پیش از خواندن ادامه مقاله ابتدا فیلم زیر را مشاهده کرده تا جزئیات نیلینگ بیشتر آشنا شوید و این مقاله را با دید بهتری بخوانید.

پیشینه اجرای نیلینگ

روش پایدارسازی گود به روش نیلینگ به عنوان نوعی سیستم خاک مسلح ابتدا بین سال های ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۱ در آمریکا مورد مطالعه و ارزیابی قرار گرفت. به موازات این تحقیقات، از سال ۱۹۷۰ در فرانسه نیز مطالعات بسیاری بر روی این روش آغاز شد و پروژه های زیادی در این بین مورد آزمایش قرار گرفت. سرانجام برای اولین بار در سال ۱۹۸۶ میلادی این روش به شکلی تقریبا شبیه تکنیک فعلی توسط Plumelle فرانسوی به جامعه جهانی معرفی گردید. 

اجرای نیلینگ از صفر تا صد

شیوه کارکرد گودبرداری به روش نیلینگ

پایداری سیستم نیلینگ معمولا توسط یک مدل دو ناحیه ای بررسی می شود. لذا فرض می‌شود ناحیه‌ای از خاک به طور کامل از ناحیه دیگر جدا شده است. خطی که فصل مشترک این دو ناحیه است به نام سطح لغزش یا سطح گسیختگی نامیده می‌شود.

ناحیه جلوی سطح لغزش که تمایل به جدا شدن از ناحیه دیگر را دارد، ناحیه فعال (Active) خوانده می شود و ناحیه ای که ثابت است و پشت سطح گسیختگی قرار دارد موسوم به ناحیه مقاوم (Passive) می باشد. عملکرد اصلی سیستم نیلینگ خاک، دوختن ناحیه فعال به ناحیه مقاوم می باشد.

نیلینگ

در روش نیلینگ حرکت توده فعال خاک موجب ایجاد نیرو در نیل‌ها شده و از فروریزی گود جلوگیری می‌کند. در واقع زمانی سیستم پایدارسازی گود به روش نیلینگ فعال می‌شود که در سیستم مقداری جابه‌جایی رخ دهد.

جابه‌جایی در ناحیه فعال خاک، سبب ایجاد تنش های برشی اصطکاکی در اطراف میلگرد در بخش مقاوم خاک شده و در میخ‌ها نیرویی کششی ایجاد می‌کند که این نیرو سبب نگه داشتن ناحیه فعال خاک و جلوگیری از فروریزی گود می‌شود.

برای اینکه در مورد نیلینگ و مکانیزم عملکردی آن بیشتر بدانید به مقاله نیلینگ چیست ؟ صفر تا صد ویژگی‌ها، مکانیزم رفتاری و نکات مهم نیلینگ + فیلم مراجعه کنید.

گودبرداری

گودبرداری

برای گودهایی که اطراف آن ها ساختمان حساس به جابه‌جایی وجود دارد استفاده از سیستم پایدارسازی گود به روش نیلینگ به دلیل نیاز به جابه جایی توده خاک، توصیه نمی‌شود.

در این گودها بهتر است از سیستم پایدارسازی گود به وسیله انکراژ (میل مهار) استفاده کرد. در این روش میخ‌ها به وسیله پیش تنیده شدن بالقوه فعال هستند و می‌توانند بدون اینکه توده خاک جابه‌جا شود از فروریزی گود جلوگیری کنند.

برای اطلاع بیشتر از تفاوت انکراژ و نیلینگ مقاله “بررسی جزئیات تفاوت نیلینگ و انکراژ در ابعاد مختلفرا مطالعه کنید.

انکراژنمونه پایدارسازی گود به روش انکراژ

 

آموزش‌های اجرایی ساختمان

آموزش‌هایی فراتر از کاربردی

به جمع حرفه‌ای‌ها بپیوندید!

کلیک کنید

مسیر یادگیری مهندسی عمران

یک مسیر رایگان برای حرفه‌ای شدن

حتما تو این مسیر با ما همراه شو!

کلیک کنید

 

جهت افزایش ایمنی در گودهای عمیق، تغییر مکان دیواره گود باید به صورت مداوم با دوربین نقشه برداری کنترل گردد. هرگونه تغییرمکان غیر متعارف هشداری برای ریزش ناگهانی جداره گود خواهد بود.

نیلینگ

نیلینگ، یک سازه نگهبان موقت است که به تدریج با گذشت زمان، هوازدگی سطح خاک، خوردگی آرماتورها و نفوذ آب های سطحی مقاومت خود را از دست می دهد. لذا هرچه سریعتر باید برای ساخت و نصب سازه اصلی اقدام کرد.

گودبرداری

با توجه به این که میخ ها وارد زمین همسایه های کناری گود می شوند و به حریم ملک مجاور تجاوز می کنند باید پیش از شروع گودبرداری از مالک زمین های کناری رضایت نامه محضری گرفته شود تا از تبعات حقوقی آن در آینده جلوگیری شود.

 

مراحل اجرای نیلینگ

جهت پایدارسازی دیواره گودها به روش نیلینگ معمولاً  ۶ مرحله اصلی اجرا می‌شود. پس از تکمیل مراحل اجرایی زیر برای گام اول گودبرداری، این مراحل در گام‌های بعدی گودبرداری تا رسیدن به رقوم کف گود مورد نظر تکرار می‌شود.

مراحل روش اجرای نیلینگ به شرح زیر است:

۱- گودبرداری مقطعی

۲- حفاری گمانه ها

۳- نصب میلگرد تسلیح

۴- تزریق دوغاب سیمان

۵- بتن پاشی

۶- نصب صفحه سر نیل و مهره

در تصویر زیر گام های گودبرداری به روش نیلینگ نشان داده شده است.

نیلینگ

۱) گودبرداری مقطعی

در مرحله اول یک تا چهار متر از عمق گودبرداری خاکبرداری می‌شود.

عمق خاکبرداری در هر مرحله به کمک آزمایش‌های مکانیک خاک و گمانه زنی که پیش از شروع گودبرداری انجام شده و بسته به جنس خاک، ظرفیت باربری، پارامترهای مقاومت برشی، لایه بندی، میزان نفوذ آب های سطحی و میزان سربار متغیر آن است تعیین می‌گردد.

با این کار یک دیواره گود که اصطلاحا سینه کار نامیده می‌شود، ایجاد می‌گردد. در پای این دیواره، یک سکو یا سطح افقی وجود دارد که باید عرض آن به اندازه کافی باشد، به گونه‌ای که دستگاه حفاری بتواند روی آن قرار گیرد.

برای اینکه در مورد گودبرداری بیشتر بدانید به مقاله گودبرداری چیست ؟ صفر تا صد اصول گودبرداری و ایمنی گود + فیلم سر بزنید.

نیلینگ

۲) حفاری گمانه ها

بعد از اجرای مرحله اول خاکبرداری نوبت به حفاری چاله‌ها برای قرار دادن نیل‌ها می‌رسد. برای حفاری از دستگاه دریل واگن استفاده می‌شود. دریل واگن‌ها روی سینه کار قرار می‌گیرند.

لوله‌های مته حفاری به صورت قطعاتی به طول حدود ۲ تا ۳ متر هستند که به صورت پیچی به هم متصل می‌شوند.

شیب، قطر، طول و تعداد چاله ها طبق مشخصات درج شده در نقشه‌های اجرایی نیلینگ و محاسبات پایداری ترانشه انجام می‌شود اما به طور معمول چاله‌ها با زاویه ۱۰ تا ۲۰ درجه نسبت به افق، قطر ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متر و طول ۵ تا ۱۵ متر در فواصل یک تا دو متری اجرا می‌شوند. 

اجرای نیلینگ و دریل واگن برای حفاری نیلینگ

گودبرداری

گاهی در چند متر ابتدایی خاکبرداری به دلیل نزدیکی گود به خیابان و احتمال آسیب زدن به تاسیسات شهری یا احتمال ورود میخ‌ها به زیرزمین ساختمان‌های کناری اجرای عملیات نیلینگ (میخ کوبی) امکان پذیر نیست.

حتما پیش از حفاری چاله‌ها از ساختمان‌های مجاور بازدید شده و سازه‌های زیرزمینی، قنات‌ها و محل قرارگیری چاه‌های فاضلاب مورد بررسی قرار گیرد.

تخریب چاه فاضلاب ساختمان مجاور یکی از مشکلات اجرایی رایج در پایدارسازی گود به روش نیلینگ است.

 

۳) نصب میلگرد تسلیح

بعد از حفر چاله ها، میلگردهای آجدار ازنوع AIII با قطر حداقل ۲۵ میلی متر و طول مشخص شده در نقشه‌های اجرایی انتخاب شده و یک سرشان به طول حداقل ۱۰ سانتی متر رزوه می‌شوند.

نیلینگ

قطر معمول میلگردها برای نیلینگ ۲۸، ۳۲ و ۴۰ میلی متر است. در خاک‌های خورنده باید از پوشش رزین اپوکسی روی آرماتورها استفاده شود. نیل‌هایی که طول بیش از ۱۲ متر دارند باید به روش کوپلینگ یا فورجینگ به هم وصله شوند. 

برای آشنایی با وصله آرماتورها به روش کوپلینگ و فورجینگ مقالات تمامی روش های وصله آرماتورها | کوپلینگ ، فورجینگ ، اورلب و اتکایی وجوش فورجینگ چیست و چگونگی اجرای آن را مطالعه کنید.

میلگرد باید در وسط چاله قرار گیرد و دوغاب تمام اطراف آن را پر کند تا آرماتور پیوستگی مناسبی با خاک داشته باشد.

لذا در فواصل ۲ تا ۳ متری در طول میخ و در دو انتهای آن در فواصل نیم متری از اسپیسرهای پلاستیکی (فاصله گذار) استفاده می‌شود.

پایدارسازی گود

شیلنگ تزریق و شیلنگ برگشت هوا از جنس PVC (پلی‌وینیل کلراید که نوعی پلاستیک است) به میلگرد متصل می‌شوند، سپس میلگرد و شلنگ تزریق متصل به آن را درون چاله مربوطه به گونه‌ای قرار می‌دهند که سر رزوه شده میلگرد رو به بیرون باشد.  

اجرای نیلینگ و رزوه کردن میلگرد

 

اجرای نیلینگ و نصب میلگرد در چاهک

 

۴) تزریق دوغاب سیمان

جهت تزریق دوغاب سیمان ورودی چاله‌ها را با ملات گچ یا گچ و سیمان مسدود کرده و شروع به تزریق دوغاب سیمان می‌کنند.

این امر به دلیل جلوگیری از خروج دوغاب به بیرون از چاله انجام می‌شود.

اجرای نیلینگ و اجرای گچ برای جلوگیری از خروج دوغاب

تزریق دوغاب سیمان معمولاً با نسبت آب به سیمان ۰٫۵ تحت فشار ۳ تا ۵ بار یا به صورت ثقلی انجام می‌شود. فشارهای بیشتر تغییر در بافت خاک و وقوع نشست‌های احتمالی در سازه های مجاور را به همراه دارد. 

در صورتی که مخزن حاوی دوغاب در ترازی بالاتر از چاله باشد، این دوغاب به صورت ثقلی و بدون نیاز به پمپاژ به درون چاله وارد می‌شود. 

دوغاب تزریقی اولیه بسیار روان، با نسبت آب به سیمان بیش از ۱ بوده و به تدریج این نسبت به عدد ۰٫۵ محدود می‌شود. خروج دوغاب سیمان از شیلنگ برگشت هوا نشان می‌دهد که چاله در حال پر شدن است.

شیلنگ برگشت هوا را خم کرده و می‌بندد تا دوغاب بیرون نریزد. سپس تزریق دوغاب تحت فشار تا پر شدن چاله ادامه پیدا می‌کند و در آخر شیلنگ تزریق خم شده، بریده و بسته می‌شود.

دوغاب تزریقی باید علاوه بر پر کردن حجم چاله، تا حدودی به منافذ خاک چاله نیز نفوذ کند. در تمام مدتی که دوغاب به درون چاله تزریق می‌شود، پیستون تزریق به صورت رفت و برگشتی کار می‌کند. 

هنگامی که عملیات تزریق به پایان رسید و به اصطلاح چاله “خورند” نداشت، عملیات رفت و برگشتی پیستون متوقف می‌شود. 

اجرای نیلینگ و تزریق دوغاب

پایدارسازی گود

برای گمانه های با عمق بیش از ۱۲ متر به جای دو شیلنگ تزریق ( یک رفت و یک برگشت) ترجیحا از سه شیلنگ (یک رفت و دو برگشت) برای تزریق دوغاب سیمان استفاده شود.

روش دیگری برای تزریق دوغاب وجود دارد که ابتدا لوله‌ای را در ابتدای چاله قرار می‌دهند و بر سر آن یک دستگاه فشارسنج نصب می‌کنند و سر چاه را می‌بندند. باقی مراحل مثل روش قبل است اما با این تفاوت که در این روش عملیات تزریق زمانی پایان یافته تلقی می‌شود که فشار دوغاب تزریقی در چاله که در فشارسنج نشان داده می‌شود، به یک حد معینی برسد.

 

۵) شاتکریت

بعد از تزریق دوغاب در چاله‌ها برای جلوگیری از فرسایش و هوازدگی خاک، جلوگیری از ریزش خاک در فضاهای بین نیل‌ها و حفظ یکپارچگی نیل‌ها، روی سطح خاک مش گذاری و شاتکریت شده و با شمشه کشی صاف می‌شود.

اجرای نیلینگ و مش گذاری

گاهی به دلیل ریزشی بودن دیوار گود و ایجاد لرزش‌های ناشی از حفاری چاله‌ها ممکن است دیواره گود در عمق‌های محدود و کم نیز دچار ریزش های موضعی شود.

در این مواقع جهت حل این مشکل می توان ابتدا دیواره گود را بتن پاشی نمود و سپس شروع به حفاری چاله‌ها کرد.

اجرای نیلینگ و شاتکریت

در جاهایی که تراز آب‌های زیرزمینی بالا بوده یا احتمال بالا آمدن آب‌های زیرزمینی وجود دارد و یا امکان ورود آب به خاک از هر طریقی مثل برف و باران هست، پیش از مش گذاری و اجرای شاتکریت نیاز به تعبیه سیستم زهکشی توسط نوارهای زهکش یا زهکش های لوله ای عمقی است.

پایدارسازی گود

پایدارسازی گود

زمانی که سطح خاک با بتن شاتکریت پوشانده می‌شود منافذ خاک بسته شده و آبی که وارد خاک شده در پشت سطح شاتکریت شده یک فشار هیدرواستاتیک به سطح شاتکریت شده وارد می‌کند.

علاوه بر این اصطکاک بین دانه‌های خاک را کاهش داده و احتمال جابه جایی توده فعال خاک را بیشتر می‌کند.

لذا برای اینکه این آب زودتر تخلیه شود از نوارهای قائم ژئوسنتتیک به عرض تقریبی ۵۰ سانتی متر در فواصل ۲ تا ۵ متری روی سطح خاک و زیر مش گذاری استفاده می‌شود.

این نوارها مانع از چسبیدن بتن شاتکریت به سطح خاک و بسته شدن منافذ خاک می‌شوند و آب از طریق این نوارها به سمت پایین حرکت کرده و خارج می شود.

نوارهای زهکشی باید تا عمق نهایی گود امتداد یابند. در هر مرحله خاکبرداری در پایین گود لوله شده تا در خاکبرداری‌های بعدی با قسمت بعدی حداقل ۳۰ سانتی متر روی هم اورلپ شوند.

حداقل عرض نوارهای زهکش ۲۰ سانتی متر  است.

پایدارسازی گود

در صورت استفاده از زهکش‌های لوله ای عمقی حداکثر فاصله لوله‌ها از هم ۶ متر و حداقل قطر لوله‌ها ۱۰ سانتی‌متر لحاظ شود.

نکته مهم این که جهت جلوگیری از نشت دوغاب سیمان به داخل لوله‌ها هنگام تزریق، لوله ها باید دو روز پس از تزریق نصب شوند. 

بعد از قرار دادن نوارهای زهکش مش‌ها با قطر ۶ یا ۸ میلی‌متر با چشمه‌های ۱۰ و ۱۵ سانتی‌متری روی سطح خاک قرار گرفته و عملیات شاتکریت آغاز می‌شود.

دقت کنید که مش به سطح خاک نچسبد و به اندازه نصف ضخامت مورد نظر بتن شاتکریت به وسیله اسپیسر (فاصله گذار) از سطح خاک فاصله بگیرد.

مش‌های فلزی باید به اندازه حداقل یک چشمه روی هم اورلپ شوند. معمولا ضخامت شاتکریت در حدود ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متر است. ماسه مورد استفاده در شاتکریت باید کاملاً شسته و بدون خاک باشد.

ماسه خاک دار پرت مصالح را کمتر کرده و چسبندگی بتن بیشتر می شود اما مقاومت بتن به شدت کاهش می‌یابد.

شیلنگ شاتکریت باید به صورت عمود بر سطح با فاصله حدود ۰٫۶ تا ۱٫۵ متر از دیوار قرار گیرد. حداقل به مدت ۳ روز باید سطح شاتکریت شده آب پاشی و عمل آوری شود.

برای مطالعه بیشتر در مورد بتن شاتکریت به مقالههر آنچه در مورد بتن شاتکریت یا بتن پاشی باید بدانید! سر بزنید.

دیواره‌های بتن پاشی شده شاتکریت از نوع پوشش موقت هستند. پوشش دائمی دیوار، یک دیوار بتن آرمه سازه‌ای است که روی پوشش موقت و به طور یکپارچه با آن ساخته می‌شود و نقش دیوار حائل را بازی می‌کند. ضخامت پوشش دائمی دیوار در حدود ۱۵ تا ۳۰ سانتی‌متر علاوه بر پوشش موقت است.

نیلینگ

نیلینگ

پایدارسازی گود

۶) نصب صفحه سر نیل و مهره

بعد از انجام شاتکریت سر نیل به کمک مهره شش گوش به سر میلگردهای رزوه شده بسته می‌شود.

سر نیل یک صفحه فولادی به ضخامت تقریبی ۲ سانتی متر و ابعاد ۲۵ سانتی متر در ۲۵ سانتی متر است که مشخصات دقیق آن در نقشه‌های اجرایی ذکر می‌شود.

نیلینگ

علت بستن صفحه سرمیخ ایجاد سطح بزرگتر برای جلوگیری از برش پانچ و سوراخ شدن بتن شاتکریت است.

برای این امر پس از اتمام شاتکریت و زمانی که بتن هنوز حالت خمیری دارد، صفحه تکیه‌گاهی فولادی را از میخ رد کرده و کمی فشار می‌دهیم که تا حدودی به درون بتن پاشیده فرو رود. سپس واشر و مهره را نصب کرده و مهره را تا حدودی محکم می‌کنیم. پس از سخت شدن بتن، مجددا مهره را سفت می‌کنیم.

در صورتی که بخواهیم علاوه بر پوشش موقت، از پوشش دائمی نیز استفاده کنیم، باید به منظور یکپارچه کردن پوشش موقت و دائمی، گل میخ‌هایی را به صفحه تکیه‌گاهی جوش کنیم.

اجرای نیلینگ و واشر و مهره

پس از بستن صفحه سر نیل مرحله بعدی خاکبرداری انجام شده و پایدارسازی به روش نیلینگ مطابق آنچه که در مرحله قبل انجام شد تا عمق انتهایی گود ادامه می یابد.

 

مزایای روش نیلینگ

بهبود مشخصات مکانیکی خاک بر اثر تزریق دوغاب در خاک دیواره گود

هزینه قابل قبول برای گودهای با عمق متوسط به بالا

انطباق سریع و آسان با شرایط سایت های مختلف

انطباق راحت با شرایط خاک های مرطوب

کاهش تجهیزات و مصالح نسبت به روش های دیگر

عدم نیاز به گودبرداری اضافی و خاکریزی بعدی آن

عدم نیاز به ماشین آلات سنگین

عدم تداخل و مزاحمت سازه های پایدار شده با عملیات اصلی ساختمان و کاهش هزینه این عملیات

جاگیر نبودن سازه نگهبان در داخل گود

محدودیت ها و معایب روش نیلینگ

وارد شدن به محدوده مالکیت مجاورین

احتمال ایجاد تغییر مکان های افقی و عمودی در زمین مجاور گود ( در صورت در نظر نگرفتن تمهیدات لازم ) و احتمال ایجاد ترک در ساختمان های مجاور گود

عدم امکان اجرای میخ گذاری در ۳ تا ۴ متر اول گودبرداری در زمین های مجاور خیابان به دلیل امکان برخورد با تأسیسات شهری

محدودیت استفاده در زمین های لجنی

گودبرداری

محدودیت استفاده از این روش در زمین های دارای قنوات، چاه ها، انباره های فاضلاب

محدودیت استفاده از این روش در خاک های مستعد خوردگی بالا روی فولاد میخ

علی رغم تکنیک ساده نیازمند به نیروهای اجرایی با دقت و تجربه کافی

به دلیل اجرای مرحله به مرحله زمان بر است.

در احجام کوچک هزینه زیاد است.

به دستگاه های مخصوص احتیاج است.

دانش فنی خاص مورد نیاز است.

در مقالهمزایا و معایب نیلینگ از صفر تا صد زیر ذره‌بین به طور کامل در مورد مزایا و معایب نیلینگ صحبت می‌کنیم.

نیلینگ

 

امیدواریم در پایان این مقاله به جواب سوال‌های خود در مورد روش اجرای نیلینگ رسیده باشید و از اینکه تا پایان مقاله با ما همراه بودید، تشکر می‌کنیم. نظرات خود را در مورد این مقاله با ما به اشتراک بگذارید.

مسیر یادگیری مهندسی عمران

یک مسیر رایگان برای حرفه‌ای شدن

حتما تو این مسیر با ما همراه شو!

کلیک کنید
دیدگاه کاربران
  • mohsen ۲۹ فروردین ۱۳۹۹

    با سلام و عرض ادب و تشکر از سایت خوبتون آموزش خوبی دارید .

    • آواتار
      پشتیبانی آکادمی عمران ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۹

      ممنون، خوش حالیم که مطالب براتون مفید بوده

  • محمدرضا ۹ آبان ۱۳۹۹

    عالی و کاربردی دمتون گرم

    • آواتار
      پشتیبانی آکادمی عمران ۱۳ آبان ۱۳۹۹

      ممنون از نظرتون. موفق باشید

  • محمدنژاد ۱۶ آبان ۱۴۰۰

    سلام با تشکر از مطالب مفیدتون
    در متن مقاله اشاره شده است که نیلینگ یک سازه موقت و سازه اصلی باید هر چه سریعتر اجرا شود. تا چه زمانی نیلینگ بدون اجرای سازه اصلی مقاومت خود را دارد؟

    • مریم حسنی پشتیبان ۱۶ آبان ۱۴۰۰

      باسلام
      ممنون از محبتتون.
      پایداری نیلینگ به جنس خاک، شرایط آب و هوایی و فرسایش سطح آن، سطح آب زیرزمینی، فشار هیدرواستاتیک، ضخامت شاتکریت و سربارهای مجاور بستگی دارد.
      گودهایی وجود دارند که با روش نیلینگ پایدارسازی شده و بیش از ۱۰ سال است که رها شده‌اند و هنوز پابرجا هستند، اما این تضمین کننده پایدار بودن جداره گود برای همیشه نیست.
      از روش‌های پایدارسازی دائم می‌توان به اجرای شمع‌های درجا، دیوار دیافراگمی و سپرکوبی اشاره کرد.
      اما نیلینگ یک روش پایدارسازی موقت به حساب می‌آید.
      هر سوال دیگه بود در خدمتتون هستیم.
      موفق باشید.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *