نمای کامپوزیت چیست؟ | مشخصات، مزایا، معایب و کاربرد در ساختمان

نمای کامپوزیت یکی از نماهای مدرن ساختمان است که با ورق‌های آلومینیوم کامپوزیت سبک، مقاوم و قابل طراحی در رنگ‌ها و ابعاد مختلف اجرا می‌شود. این نما به دلیل زیبایی، دوام و سرعت اجرای بالا، در ساختمان‌های مسکونی، تجاری و اداری کاربرد گسترده‌ای دارد. در این مقاله به بررسی ویژگی‌ها، مشخصات فنی و کاربردهای نمای کامپوزیت می‌پردازیم؛ پس تا انتها همراه آکادمی عمران باشید.

نمای کامپوزیت چیست؟

نمای کامپوزیت (Composite Facade) یکی از روش‌های مدرن اجرای نمای ساختمان است که در آن از ورق‌های آلومینیوم کامپوزیت به‌عنوان پوشش نهایی پوسته خارجی بنا استفاده می‌شود. در این سیستم، پنل‌های کامپوزیتی به‌صورت قطعات از پیش‌ساخته و با ابعاد مشخص، روی زیرسازی فلزی نصب شده و سطحی یکنواخت، سبک و قابل کنترل از نظر طراحی ایجاد می‌کنند. به دلیل وزن کم، انعطاف‌پذیری در فرم‌دهی و قابلیت اجرای سریع، نمای کامپوزیت امروزه در انواع ساختمان‌ها کاربرد گسترده‌ای دارد.

نمای کامپوزیت ساختمان برای نخستین‌بار در کشور آلمان معرفی شد، اما در نمونه‌های اولیه به دلیل محدودیت‌های فنی و کیفیت ساخت پایین، چندان مورد استقبال قرار نگرفت. با پیشرفت فناوری تولید و بهبود ساختار لایه‌ها، این سیستم به‌تدریج جایگاه خود را در صنعت ساختمان پیدا کرد و امروز به‌عنوان یکی از رایج‌ترین گزینه‌ها در طراحی نمای ساختمان‌های مدرن شناخته می‌شود.

بیش از ۵۰ ساعت آموزش حرفه‌ای ولی رایگان دفترفنی و ساختمان سازی

دریافت

اجزای نمای کامپوزیت

نمای کامپوزیت از چندین لایه و بخش تشکیل شده است که هر کدام نقش خاصی در مقاومت، زیبایی و دوام نما دارند. اجزای این نما شامل ورق‌های آلومینیوم کامپوزیت، زیرسازی فلزی (شاسی‌کشی)، یراق‌آلات و اتصالات نصب است.

علاوه‌بر این ورق کامپوزیت نما نیز از چندین لایه ساخته شده است که عبارت‌اند از:

• لایه محافظ پلاستیکی (محافظ ضد خش): فیلم نازکی روی سطح ورق آلومینیوم که پس از اتمام نصب برداشته می‌شود.
• پوشش آستر رزینی (چسب عایق): لایه‌ای از اپوکسی رزین برای افزایش چسبندگی و حفاظت از ورق.
• لایه PVDF: برای تثبیت رنگ و افزایش دوام و مقاومت سطحی.
• لایه‌های آلومینیوم: دو لایه با ضخامت ۰٫۳ تا ۰٫۵ میلی‌متر که مقاومت مکانیکی ورق را تامین می‌کنند.
• لایه‌های چسب: برای اتصال کامل میان لایه‌ها و حفظ یکپارچگی ساختار
• لایه پلی‌اتیلن: به ضخامت ۳ تا ۵ میلی‌متر که نقش هسته میانی را دارد و به کاهش وزن و افزایش عایق حرارتی و صوتی کمک می‌کند.
• لایه رنگ پلی‌استر: برای زیبایی ظاهری و حفاظت اضافی سطحی.

هر یک از این اجزا در کنار هم، ورق کامپوزیت را به یک متریال سبک، مقاوم و با قابلیت اجرای سریع تبدیل می‌کنند و عملکرد نهایی نمای ساختمان را تضمین می‌کنند.

ورق کامپوزیت نمای ساختمان

ورق کامپوزیت نما از ساختاری چندلایه تشکیل شده است و به‌عنوان متریال اصلی پوشش در نما کامپوزیت ساختمان، ویژگی‌های فنی مشخصی دارد که عملکرد نهایی آن را تعیین می‌کند. این ورق‌ها به‌صورت صنعتی تولید می‌شوند و کیفیت آن‌ها به ترکیب لایه‌ها و پوشش سطحی وابسته است.

از نظر ساختار، ورق آلومینیوم کامپوزیت معمولا شامل دو لایه آلومینیومی در طرفین و یک لایه میانی پلیمری است. لایه مرکزی می‌تواند از جنس پلی‌اتیلن یا هسته‌های مقاوم در برابر حریق (FR) باشد و نقش مهمی در کاهش وزن، افزایش استحکام و بهبود عملکرد حرارتی ورق ایفا می‌کند. لایه‌های آلومینیومی نیز دوام مکانیکی و کیفیت ظاهری ورق را تامین می‌کنند.

سطح خارجی ورق‌های کامپوزیت با پوشش‌هایی مانند PVDF یا FEVE پوشانده می‌شود که باعث افزایش مقاومت در برابر اشعه فرابنفش، رطوبت، آلودگی‌های محیطی و تغییر رنگ در طول زمان می‌شود.

مشخصات فنی ورق کامپوزیت نما

بررسی دقیق مشخصات فنی، ابعاد و ضخامت ورق کامپوزیت، تاثیر مستقیمی بر کیفیت اجرا و دوام نمای ساختمان دارد و در بخش بعدی مقاله به‌صورت تخصصی‌تر بررسی می‌شود.

ابعاد ورق کامپوزیت نما

ابعاد ورق‌های کامپوزیت نما نقش بسیار مهمی در سهولت نصب، کیفیت اجرا و زیبایی نمای ساختمان دارند. این ورق‌ها معمولا در عرض ۱ تا ۱٫۶ متر و طول‌هایی تا ۴ متر تولید می‌شوند، اما متداول‌ترین ابعاد پنل‌ها در اجرا شامل:

• ۱٫۲۵ × ۳٫۲ متر
• ۱٫۲۲ × ۲٫۴۴ متر

مزایای نمای کامپوزیت

کامپوزیت نما دارای ویژگی‌ها و مزایای متعددی است که آن را از دیگر انواع نماهای ساختمان متمایز می‌کند:

وزن سبک: ورق‌های کامپوزیت حدود ۵ تا ۸ کیلوگرم بر متر مربع وزن دارند که در مقایسه با سنگ، سیمان یا شیشه تا ۹۰٪ سبک‌تر هستند. این ویژگی باعث کاهش بار مرده ساختمان و سهولت در نصب می‌شود.

عایق صوتی و حرارتی: لایه پلی‌اتیلن میانی، هوا را محبوس کرده و باعث افزایش عایق حرارتی و صوتی نما می‌شود.

تنوع رنگ و طراحی: ورق‌ها در رنگ‌های متنوع و با پوشش‌های مقاوم در برابر UV و شرایط جوی تولید می‌شوند، که دست طراحان را برای اجرای نماهای مدرن و متفاوت باز می‌گذارد.

سرعت بالای اجرا: نصب ورق‌های کامپوزیت نسبت به سایر نماها سریع‌تر انجام می‌شود و زمان اجرای پروژه را کاهش می‌دهد.

مقاومت نسبی در زلزله: ورق‌های کامپوزیت به صورت انعطاف‌پذیر نصب می‌شوند، بنابراین در زمان زلزله حرکت کرده و احتمال فرو ریختن نما به حداقل می‌رسد.

آب‌بندی و مقاومت در برابر خوردگی: شیارها و طراحی پنل‌ها مانع نفوذ آب به زیر نما می‌شوند و مقاومت بالایی در برابر باران‌های اسیدی و شرایط جوی مختلف دارند.

همچنین از دیگر مزایای نما کامپوزیت می‌توان به قابلیت شستشو و ترمیم آسان، امکان اجرای سطوح پیچیده و انعطاف‌پذیری در مونتاژ و نگهداری اشاره کرد.

معایب نمای کامپوزیت

با وجود مزایا، نمای کامپوزیت دارای محدودیت‌هایی نیز هست:

• نیاز به گروه اجرایی ماهر و متخصص برای نصب دقیق و رعایت جزئیات
• مقاومت کمتر در برابر ضربه و تغییر شکل سریع نسبت به مصالح سخت
• مقاومت پایین‌تر در برابر باد و طوفان شدید
• احتمال ایجاد شکاف بین دیوار و نمای بیرونی در صورت اجرای نادرست
• هزینه اجرای نسبتا بالا نسبت به برخی مصالح سنتی

کاربرد کامپوزیت نما

یکی از ویژگی‌های مهم و حائز اهمیت در پنل‌های کامپوزیت این است که می‌توان از این پنل‌ها در داخل و خارج ساختمان استفاده کرد. از جمله کاربردهای این نما در مکان‌های زیر است:

1. ویلا و ساختمان مسکونی
2. دکوراسیون داخلی شرکت‌ها و مکان‌های عمومی
3. مترو، فرودگاه، و ترمینال‌های مسافربری
4. مغازه‌ها و مجتمع‌های تجاری
5. مساجد
6. هتل‌ها
7. بدنه ماشین آلات صنعتی
8. تابلوهای تبلیغاتی
9. پارتیشن‌ها
10. سقف‌های کاذب
11. بیمارستان
12. پمپ بنزین

انواع نمای کامپوزیت ساختمان

ورق‌های کامپوزیت آلومینیومی از نظر لایه میانی، پوشش سطح، ضخامت آلومینیوم، رنگ و نوع کاربرد متنوع هستند. این تفاوت‌ها موجب ایجاد انواع مختلف نماهای کامپوزیت می‌شود.

به طور کلی، ورق‌های کامپوزیت آلومینیوم را می‌توان از نظر پوشش سطحی به سه دسته زیر طبقه‌بندی کرد:

1- بدون لایه محافظ

از نظر تکنولوژی، می‌توان با اجرای رنگ بر روی لایه آلومینیومی ورق‌های کامپوزیت، آن را جایگزین پوشش محافظ ورقه‌ها کرد. در این حالت این ورقه‌ها در برابر شرایط جوی، اسیدی، یا قلیایی آسیب‌پذیر شده و هیچ تضمینی برای حفظ کیفیت آن‌ها در نمای خارجی ساختمان وجود ندارد.

بنابراین استفاده از این نوع کامپوزیت‌ها برای نمای خارجی ساختمان ممنوع است، اما می‌توان از آن‌ها در مواردی مانند دکوراسیون داخلی استفاده کرد که در این صورت انتخاب مناسب و به صرفه‌ای هستند.

2- با پوشش محافظ PVDF

ورقه‌های کامپوزیت آلومینیومی از نظر اجرای رنگ، می‌توانند دارای پوشش محافظ PVDF باشند. این نوع پوشش با نام  پلی وینیلیدن فلوراید، نوع خاصی از رزین است.

وجود لایه پلیمری و همچنین عنصر فلوئور در این رزین باعث محافظت رنگ سطح ورق، دوام و پایداری آن در مقابل شرایط جوی نامساعد و اشعه ماورای بنفش، شرایط اسیدی و قلیایی می‌شود. این پوشش ماندگاری کیفیت ورق‌های نما را حداقل تا ۲۰ سال تضمین خواهد کرد.

لازم به ذکر است که قبل از زدن رنگ روی آلومینیوم، یک لایه رنگ آستر از نوع پلی اورتان بر روی ورقه اجرا و سپس رنگی که با این رزین روی سطح ورق زده می‌شود. به عبارتی، این لایه به صورت مستقیم بر روی آلومینیوم اجرا نمی‌شود؛ در نتیجه ورق‌های PVDF دارای دو لایه رنگ هستند.

3- با پوشش Nano-PDF

یکی دیگر از انواع ورق‌های کامپوزیتی دارای پوشش Nano-PDF هستند. این نوع نیز مانند رزین PVDF اجرا می‌شوند، با این تفاوت که یک لایه سومی نیز روی رزین PVDF اجرا می‌گردد که این لایه از لحاظ ساختار مولکولی متفاوت از رزین‌های عادی است.

به عبارتی دیگر، فاصله مولکولی با استفاده از تکنولوژی نانو کمتر شده و باعث عدم جذب آلودگی‌های محیطی همچون گرد و غبار و ذرات روغنی خواهد شد.

از طرفی دیگر، نوار میانی ورق‌های آلومینیومی در حالت کلی غیر قابل اشتعال هستند، اما با توجه به وجود مواد اشتعال زا در نزدیکی نما یا حساسیت پروژه‌ها، از یک لایه میانی خاص برای اجرای آن‌ها استفاده می‌شود.

علاوه بر پوشش سطح، ورق‌های کامپوزیت آلومینیوم از نظر لایه میانی نیز به دو دسته تقسیم می‌شوند.

لایه میانی این ورق‌ها معمولا از پلی‌اتیلن بازیافتی ساخته شده و شامل دو نوع ضدحریق B1 و ضدحریق A2 است. در بسیاری از موارد، لایه وسط حاوی هیدروکسید آلومینیوم یا سایر مواد معدنی می‌باشد تا مقاومت ورق در برابر آتش و حرارت افزایش یابد.

نحوه اجرای نمای کامپوزیت ساختمان

به‌طور معمول اجرای نمای کامپوزیت به سه روش زیر انجام می‌گیرد:

• روش ریلی یا هنگینگ (Hanging)
• روش ثابت یا فیکس (Fix)
• روش H & L

ریلی یا هنگینگ (Hanging)

همانطور که از اسم آن پیداست، در این روش از اجرای نمای کامپوزیت، پنل‌های کامپوزیت به شکل ریلی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. سپس لبه ورق‌ها برش و خم خورده و به صورت قلاب به زیرسازی آلومینیومی آویزان (هنگ) می‌شوند.

در اجرای روش ریلی ابتدا سیمان‌کاری دیوارها انجام شده، سپس زیرسازی کار با استفاده از قوطی‌های فلزی به صورت شبکه عمودی و افقی انجام می‌شود، به این صورت که در اسکلت فلزی قوطی‌ها به صورت مستقیم به تیر و ستون جوش می‌شوند اما در اسکلت بتنی، پیش از بتن‌ریزی باید نسبت به کاشت صفحات با رول بولت اقدام کنیم.

بدیهی‌ است که سایز قوطی‌ها متناسب با ارتفاع کار، ضخامت قطعات، و وزن نما متغیر است. همچنین آهن کشی باید به صورت شاقول اجرا شود تا سطح نما یکدست دیده شود.

همان‌طور که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید، در گام بعدی براکت‌ فلزی سوراخ‌دار به قوطی‌ جوش داده می‌شود، سپس دو عدد نبشی آلومینیومی با پیچ به هر براکت متصل می‌شود. برای رفع خطاهای احتمالی در زیرسازی فلزی و همینطور رگلاژ نهایی، هر نبشی دارای دو سوراخ لوبیایی شکل است.

توجه کنید برای جلوگیری از خوردگی بین آهن و آلومینیوم از یک قطعه لاستیکی واسط بین نبشی آلومینیومی و براکت آهنی استفاده می‌شود.

در مرحله بعدی ناودانی ریلی که با نام لامل نیز شناخته می‌شود در فضای بین دو نبشی با پیچ به آن متصل می‌گردد.

در طرفین و وسط پروفیل شیارهایی برای حرکت قائم آن وجود دارد. از طرفی دیگر، شیار موجود در وسط پروفیل وظیفه آب‌بندی و انتقال آب به قسمت پایین نما را بر عهده دارد. قطعات ناودانی بولت به وسیله پیچ به لامل متصل می‌شود. از طرفی در وسط این ناودانی یک بولت تعبیه شده که ورق‌ها روی آن قرار می‌گیرند.

مراحل خم، برش، و سوراخ‌کاری ورق‌ها باید با دقت و ظرافت بالا انجام شوندو نیاز به یک متخصص در این زمینه دارند.

پس از برش ورق‌ها در اندازه‌های مورد نظر، شیارهایی در لبه‌های آن ایجاد می‌شود تا عملیات خم‌کاری انجام صورت بگیرد. سپس سوراخ‌کاری لبه‌های کار با استفاده از دستگاه های CNG انجام می‌شود که به دلیل شکل سوراخ‌ها، به این پروسه چکمه‌ای کردن نیز گفته می‌شود. در انتها نیز ورق‌ها در جهت شیارها خم شده و کلیه گوشه‌ها پس از چفت شدن پرچ شده و سپس ورق‌های آماده شده روی بولت‌ها نصب می‌گردند.

از مزایای روش هنگینگ این است که باعث آب بندی مناسب نما، تعویض و ترمیم آسان قطعات آسیب دیده، عملکرد مناسب هنگام زلزله، عدم نیاز به نوار درزگیر و چسب سیلیکون، و عدم تغییر شکل ورق‌ها در اثر تنش‌های حرارتی می‌شود.

این روش معایب خود را نیز دارد که از جمله این معایب می‌توان به قیمت بالا وامکان لرزش‌ ورق‌ها در اثر باد اشاره کرد.

روش ثابت یا فیکسینگ (Fixing)

در این روش پنل‌های کامپوزیت پس از برش و شیارزنی به طور ثابت با پیچ یا پرچ، بر روی زیرسازی نما نصب می‌شوند. در این روش نیز مانند روش ریلی یا هنگینگ، در ابتدا باید زیرسازی به وسیله قوطی‌های فلزی در جهت‌های قائم و افقی انجام شده و در گام بعدی نبشی‌های آلومینیومی روی قوطی‌ها نصب گردند.

پس از آن، مرحله خم و برش لبه‌های ورق انجام شده و پس از آماده‌سازی، ورق‌ها به کمک پرچ به نبشی‌ها متصل می‌گردند. برای زیبایی بیشتر و همچنین آب‌بندی ورق‌ها از چسب سیلیکون و نوار درزگیر لاستیکی در بین آن‌ها استفاده می‌شود.

روش پروفیل‌های H و L

یکی از رایج‌ترین روش‌های اجرای نمای کامپوزیت، روش H و L است. در این روش، پس از اجرای قوطی زیرکار، پروفیل‌های L شکل در قسمت انتهایی و پروفیل‌های H شکل در فواصل بین دو ورقه کامپوزیت قرار گرفته و با پیچ یا پرچ به قوطی‌ها متصل می‌گردند. پس از آن ورق‌ها بدون نیاز به خم‌کاری لبه‌ها در فضای مابین پروفیل‌های آلومینیومی قرار می‌گیرند.

از مزایای روش H & L می‌توان به سرعت اجرای بالا، و قیمت مناسب اشاره کرد. همچنین، آ‌ب‌بندی نامناسب، عدم امکان تعویض ورق‌های آسیب دیده، تغییر شکل، و ایجاد سرو صدا در هنگام باد و بارندگی از معایب این روش هستند.

لازم به ذکر است که این روش در اجرای نمای کامپوزیت دارای استاندارد جهانی نیست، چرا که روش مقاومی به حساب نمی‌آید و در حال حاضر تنها در ایران اجرا می‌شود.

نکات مهم در اجرای نمای کامپوزیت

مهمترین نکاتی که در حین اجرای نما کامپوزیت باید در نظر داشته باشید، به شرح زیر است:

1. پیش از آهن کشی باید وضعیت نما نقشه برداری شده و بیرونی‌ترین قسمت ساختمان به عنوان نقطه مبنا تعیین شود.
2. لازم است پیش از اجرای شاسی نما نسبت به اجرای پلاستر سیمانی بر روی دیوارهای بنایی اقدام کنیم تا از نفوذ احتمالی رطوبت به دیوارها و تجمع حشرات جلوگیری شود.
3. پیش از نصب نما باید تاب احتمالی قوطی‌های زیرسازی با ریسمان بررسی شده و در صورت وجود، با ضربه‌های آرام اصلاح شود.
4. زیرسازی کار باید با استفاده از قوطی با سایز مناسب و دقت کافی انجام شود. لازم است کلیه قوطی‌ها در جهت افقی و عمودی کاملا به صورت شاقول، تراز و ریسمانی نصب شوند بـه طوری که کل کار در یک صفحه قرار بگیرد.
5. در صورتی که بین نما و دیوار اصلی ساختمان فاصله زیادی وجود داشته باشد، برای جلوگیری از تغییر شکل زیرسازی لازم است از دستک‌ با سایز مناسب و مهار کافی استفاده کنیم.
6. لازم است برای جلوگیری از تشکیل پیل الکتریکی میان آهن و آلومینیوم و خوردگی مقطع و کاهش میزان چسبیدن ذرات گرد و غبار به نما، از لاستیک دی الکتریکال بین براکت آهنی و نبشی آلومینیومی استفاده شود.
7. به علت تنوع رنگ موجود و همینطور خواص پنل‌های کامپوزیت باید ورق متناسب با شرایط پروژه انتخاب گردد.
8. در مناطقی که از سطح بالایی آلودگی برخوردار هستند می‌توان از ورق‌های کامپوزیت با روکش نانو استفاده کرد. بارش باران بر سطح ورق‌ با روکش نانو باعث تمیز شدن آن‌ها و عدم نیاز به تمیز کاری اضافی می‌گردد.
9. در سازه‌هایی که الزامات سختگیرانه در مورد حریق برای آن‌ها وجود دارد، باید لایه پلی اتیلن میانی از نوع B2 یا A1 انتخاب شود.
10. در نماهای خاص می‌توان از نوع هفت رنگ ورق‌ها استفاده کرد. این نوع نما با تابش آفتاب از زوایای مختلف و با شدت‌های متفاوت تغییر رنگ می‌دهد.
11. در روش فیکس اجرای نما کامپوزیت، پس از تکمیل نصب ورق‌ها، باید آن‌ها را به کمک چسب سیلیکون و لاستیک‌های درزگیر آب‌بندی کنیم. دقت داشته باشید که چسب و لاستیک‌ها از نوع مرغوب و مقاوم در برابر اشعه UV و شرایط جوی مختلف باشند. نغییر شکل لاستیک‌های درزگیر و شل شدن آن‌ها باعث نفوذ آب به پشت نما می‌شود.
12. طبق دستورالعمل طراحی سازه‌ای، الزامات و ضوابط عملکردی و اجرایی نمای خارجی ساختمان‌ها (مفاد فصل ۸ ضابطه شماره ۷۱۴) باید عیوبی مانند تاب و پیچیدگی، ناگونیایی زوایا، موج، خراشیدگی، زدگی و رنگ پریدگی برای کلیه ورق‌ها قبل از نصب مورد بررسی قرار گیرند.
13. لازم است تمام اتصالات قوطی‌ها به نما و همینطور کیفیت جوش‌ها مورد بررسی قرار گیرد.
14. توصیه می‌شود پس از تکمیل زیرسازی و آماده سازی نهایی کار، ورق‌ها به محل کارگاه انتقال داده شده و روی یک سطح صاف دپو شوند. به طور کلی، تمام مراحل بارگیری، حمل و تخلیه پنل‌ها باید طوری انجام شود که هیچگونه آسیبی در آن‌ها به وجود نیاید.
15. حداقل ضخامت ورق‌های کامپوزیت نما 4 میلی‌متر بوده و نباید از قطعاتی با ضخامت کم‌تر استفاده شود.
16. لازم است ورق‌های کامپوزیت در دو جهت طولی و عرضی کاملا به صورت همباد نصب شده و امتداد شیارهای آن‌ها در یک راستا باشد.
17. پس از پایان عملیات اجرای نما، باید برچسب‌های محافظ از روی نما کنده شود.

قیمت نمای کامپوزیت

قیمت نمای کامپوزیت به فاکتورهایی مانند رنگ لایه بیرونی، نوع آلیاژ آلومینیوم، ضخامت مواد لایه میانی و موارد مشابه بستگی دارد. از طرفی دیگر، نحوه اجرای نمای کامپوزیت نیز روی قیمت نهایی آن اثر خواهد داشت.

اصلی‌ترین فاکتورهای موثر در هزینه و قیمت اجرای نمای کامپوزیت، عبارت‌اند از:

• هزینه اجرت نصب ورق کامپوزیت
• قیمت طراحی نمای ساختمان
• قیمت ورق کامپوزیت مصرفی
• هزینه قوطی جهت زیرسازی نما

جمع بندی

نمای کامپوزیت یکی از نماهای مدرن و رایج ساختمان است که با ورق‌های آلومینیوم کامپوزیت سبک، مقاوم و قابل طراحی در رنگ‌ها و فرم‌های متنوع اجرا می‌شود. کیفیت نما به مشخصات فنی ورق، زیرسازی استاندارد و نصب دقیق بستگی دارد. اجرای آن معمولا با روش‌های هنگینگ، فیکسینگ و پروفیل‌های H & L انجام می‌شود و گزینه‌ای مناسب برای نماهای بادوام و زیبا به شمار می‌رود.

در انتهای این مقاله امیدواریم اطلاعات خوبی درباره انواع و روش‌های اجرای نمای کامپوزیت کسب کرده باشید. در صورتی که در این مورد سوالی دارید می‌توانید آن را در بخش دیدگاه با ما به اشتراک بگذارید.

مسیر پیشنهادی مطالعه مقالات آکادمی عمران

مشاهده مسیر یادگیری