همین الان برای تهیه آموزش حرفه ای نخبگان دفترفنی با ۲۵ درصد تخفیف کلیک کن! هرآنچه که باید از دفترفنی بدانی! یک جا!
0
02144158821

صفر تا صد ساخت و اجرای سقف های کامپوزیت

قاله سقف های کامپوزیت شامل تمام موارد مربوط به این نوع سقف مانند: انواع سقف ها، نحوه اجرا، معایب، مزایا و تمام ریز کاری های مراحل اجرایی سقف کامپوزیت می باشد.

آنچه که در این مقاله می آموزید :

سقف کامپوزیت چیست؟

انواع سقف کامپوزیت

ضخامت سقف کامپوزیت

مراحل اجرای سقف کامپوزیت

نکات بتن ریزی سقف های کامپوزیت

نکات اجرایی سقف کامپوزیت

نحوه اجرای سقف های کامپوزیت

مزایا سقف کامپوزیت

معایب سقف کامپوزیت

سقف کامپوزیت چیست؟

سقف کامپوزیت یکی از روش های متداول در سازه های فلزی می باشد، این سقف به دلیل عملکرد مرکب فولاد و بتن، در تحمل نیرو های وارده مقاوم می باشد که معروف به سقف مرکب نیز است.

سقف کامپوزیت

 

انواع سقف های کامپوزیت به علت سرعت بالا، سهولت نسبی اجرا، امکان اجرای همزمان چند سقف بدون نیاز به شمع بندی، قیمت مناسب و در عین حال ایجاد صلبیت بالای سقف، بیشتر مورد توجه قرار می گیرند.

 

انواع سقف کامپوزیت

انواع سقف های کامپوزیت با توجه به مصالحی که در ساخت آن ها استفاده می شود به چند دسته کلی تقسیم می شوند.

سقف کامپوزیت ساده

این نوع سقف شامل تیرهای فرعی، برش گیر از نوع ناودانی، شبکه‌های میل‌گرد حرارتی و دال بتنی است.

سقف کامپوزیتسقف کامپوزیت

 

سقف عرشه فولادی

سقف عرشه فولادی هم شامل تیرهای فرعی، ورق‌های فولادی شکل داده شده، برش گیر از نوع گل میخ، شبکه میلگردهای  حرارتی و دال بتنی است.

سقف عرشه فولادی

 

در مقاله هرآنچه که باید از تیرچه کرومیت و سقف کرومیت بدانید! و صفر تا صد قیمت تمام شده سقف تیرچه کرومیتبا نوع دیگری از سقف های کامپوزیت آشنا شوید.

 

ضخامت سقف کامپوزیت

ضخامت سقف کامپوزیت از ارتفاع پروفیل فولادی و بتن ریخته شده تشکیل می شود و در انواع سقف های کامپوزیت متفاوت است. ضخامت بتن سقف های معمولی بین ۷ تا ۱۲ سانتی متر است. پروفیل های فولادی مصرفی در سقف های کامپوزیت نیز می تواند شامل هریک از موارد زیر باشد که قسمتی از ضخامت سقف کامپوزیت را تشکیل می دهد.

IPE (1

CPE (2 (لانه زنبوری)

۳) مقاطع تیر ورق

سقف کامپوزیت

مراحل اجرای سقف کامپوزیت

قالب بندی سقف کامپوزیت

بعد از اجرای اسکلت ساختمان و قرار دادن تیرهای فرعی، قالب بندی سقف کامپوزیت که معمولا به روش تخته کوبی می باشد انجام می شود.

برای اینکار چهار تراش هایی با ابعاد ۵×۵ یا ۷×۷ و با طول برابر با فاصله ی بین دو تیر فرعی از هم، در داخل جان تیرها قرار می دهیم. 

سقف کامپوزیت

 

فواصل چهار تراش ها با توجه به فاصله تیر های فرعی ( معمولا حدود ۱ متر )، مقطع چهار تراش ها ( عموما ۵ در ۵ سانتی متر و در برخی مواردی ۷ در ۷ سانتی متر) و ضخامت ورق های فلزی برای قالب بندی ( ۲، ۲٫۵ و ۳ میلی متر ) تعیین می گردد. به طور کلی رعایت فاصله حدود ۵۰ تا ۶۰ سانتی متر جهت جلوگیری از خیز سقف مناسب است.

سقف کامپوزیت

 

سپس به وسیله ی کوبیدن گوه بین بال پایین تیرها و زیر چهار تراش ها آن ها را در جای خودشان محکم می کنیم که چهار تراش ها به بال بچسبند و سپس تخته هایی را به صورت طولی روی چهار تراش ها قرار می دهند.

سقف کامپوزیت

خیز قالب در کنار تکیه گاه ها به دلیل فاصله زیاد چهار تراش از بر ستون یکی از اشکالات اجرایی متداول است. لذا لازم است اولین چهار تراش در نزدیکی بر ستون نصب گردد.

جهت جلوگیری از در رفتن قالب حین بتن ریزی ناشی از ضربات پمپ و لوله انتقال بتن و یا تردد عوامل اجرایی، گوه ها باید کاملا در جای خود محکم شوند.

سقف کامپوزیت

از تخته های سالم با ضخامت کافی حدود ۲ تا ۲٫۵ سانتی متر بر روی چهار تراش ها استفاده شود. شکستگی احتمالی تخته های فرسوده موجب خیز زیاد سقف می گردد. 

جهت جلوگیری از هدر رفتن شیره بتن باید قالب ها کاملا کنار هم قرار گرفته و درز های بزرگ به نحو مناسب پر شوند. همچنین به عنوان یک راهکار اجرایی می توان روی سقف را با یک لایه پلاستیک پوشش داد. 

سقف کامپوزیت

نکته حائز اهمیت این می باشد که جهت عملکرد مرکب فولاد و بتن، پلاستیک تنها روی قالب ها پهن شده و روی تیر های اصلی و فرعی قرار نگیرد. 

معمولا پس از تکمیل قالب بندی و جهت جلوگیری از چسبیدن قالب به بتن، سطح آن با روغن سوخته یا گازوئیل آغشته می شود.

در این موارد لازم است روغن در حداقل ممکن به کار رفته و از ریختن زیاد آن روی سطح اجتناب شود. روغن زیاد موجب چرب شدن میلگرد ها و عدم اتصال مناسب با بتن و افت مقاومت آن می گردد.

پیش از بتن ریزی باید سطح قالب تمیز شده و تا حد امکان از مواد اضافی مثل ته الکترود، گل جوش و … پاکسازی شود.

 

میلگردهای حرارتی

بعد از مرحله اول میلگردهای حرارتی به صورت مش در دو جهت طولی و عرضی به فاصله های تعیین شده در روی نقشه، روی سقف پهن و توسط سیم مفتول (آرماتوربندی) به هم متصل می شوند. این اتصال بیشتر برای این است که در هنگام بتن ریزی جا به جا نشوند.

دقت کنید گره سیم آرماتور بندی به سمت داخل سقف برگردانده شود تا بیرون از بتن نماند و با زنگ زدگی آن، زنگ زدگی به آرماتورهای سقف منتقل نشود.

سقف کامپوزیت

میلگردهایی که به صورت شبکه بندی روی سقف کامپوزیت قرار دارند میلگردهایی حرارتی هستند که باعث یکپارچه شدن بتن و مانع ترک خوردن آن می شوند و در فاصله های ۲۰ تا ۳۰ سانتی متر از یکدیگر بر روی سقف قرار می گیرند.

تا حد امکان  شبکه آرماتور به صورت منظم در دو جهت عمود بر هم اجرا شده و از افزایش فواصل اجتناب گردد. افزایش فاصله آرماتور ها موجب گسترش ترک ها در آن نواحی می گردد.

میلگردهای حرارتی سقف کامپوزیت حتما باید آج دار باشند البته با توجه به نظر محاسب می تواند A2 یا A3 باشند، باید در نظر داشت که معمولا در اجرا از نوع A2 برای میلگردهای حرارتی این نوع سقف استفاده می کنند.

معمولا در طراحی از آرماتور AII و AIII با قطر ۸، ۱۰ یا ۱۲ میلی متر استفاده می شود. لذا باید از تغییر در نوع آرماتور بدون معادل کردن مقطع اجتناب گردد.

توصیه می شود آرماتور بندی سقف پس از تکمیل جوش اسکلت شامل رو سری ها، لچکی و برش گیر ها آغاز شود. برش آرماتور های سقف توسط جوشکاران جهت تکمیل اتصالات از موارد شایع است که دوباره کاری های مورد نیاز و ناپیوستگی های آرماتور در نزدیکی تکیه گاه ها از معایب آن به شمار می رود.

دقت کنید در صورت قطع آرماتور سقف، وصله مناسب با هم پوشانی کافی در طرفین انجام شود.

 

نصب اسپیسر بتن و قالب محیطی در سقف کامپوزیت

جهت حفظ ارتفاع آرماتور ها ترجیحا از فاصله نگه دار ( spacer ) پلاستیکی استفاده شود. استفاده از تکه سنگ و یا مشابه آن به علت ضخامت متغیر مطلوب نمی باشد.

اسپیسر ها را در زیر شبکه میلگردهای حرارتی قرار می دهند تا بتن به زیر میلگردها رفته و در واقع پوشش و کاور بتن حفظ شود.

با توجه به ضخامت سقف ( عمدتا ۸ یا ۱۰ سانتی متر ) اسپیسر با ارتفاع مناسب انتخاب شود. در برخی موارد به علت ضعف دانش فنی از اسپیسر بلند استفاده شده که عملا آرماتور بالاتر از تار خنثی و در محدوده تنش فشاری قرار می گیرد. اسپیسر ۳ یا ۴ سانتی متری با توجه به ضخامت سقف مناسب است.

بعد از تمام شدن عملیات آرماتوربندی و یک قالب محیطی به ارتفاع ۱۰ سانتی متر (بعضی مواقع بیشتر) در لبه های کناری سقف نصب می کنند تا به هنگام بتن ریزی، بتن به طبقات پایین سرازیر و ریخته نشود.

 

نکات بتن ریزی سقف های کامپوزیت

بتن با اسلامپ حدود ۸ جهت سقف مناسب است. شل کردن زیاد بتن جهت سهولت اجرا و تسطیح آسان موجب آب انداختگی و افت محسوس مقاومت بتن می گردد.

سقف کامپوزیت

پاشیدن سیمان خشک روی بتن جهت کاهش میزان آب انداختگی مجاز نمی باشد.

ضخامت بتن سقف حین بتن ریزی باید توسط شاخص هایی اندازه گیری شده تا از افزایش بی مورد آن و سنگین شدن سازه پیشگیری شود. این شاخص ها با جوش دادن دو تکه میلگرد عمود بر هم به شکل صلیب ساخته می شود.

ویبره سقف در هنگام بتن ریزی جهت پر کردن فضاهای خالی و خروج حباب های هوا الزامی است.

عملیات ماله کشی و پرداخت بتن همزمان با بتن ریزی هر قسمت انجام شده تا سطح کار کاملا تراز و صاف شود.

 

از ماله کشی و پرداخت زیاد سطح بتن مخصوصا در بتن های با اسلامپ بالا اجتناب شود. زیرا این کار موجب آب انداختگی بالا و بروز ترک های زیاد پس از خشک شد بتن می گردد.

در بتن ریزی در هوای سرد، تمهیدات لازم نظیر استفاده از مواد افزودنی زود گیر کننده یا ضد یخ فراهم شود.

یخ زدن بتن سقف به دلیل ضخامت کم و سطح وسیع کاملا محتمل و موجب افت محسوس مقاومت آن خواهد بود. سطح بتن یخ زده پوسته پوسته شده و با فشار کم به راحتی فرو رفته و خرد می شود. 

با مطالعه مقاله “بتن ریزی در هوای سرد” از جزئیات بتن ریزی مطلع شوید.

پوشاندن دور کار با گونی، روشن کردن آتش یا قرار دادن چند مشعل در زیر سقف و پهن کردن لایه پلاستیک یا پشم شیشه روی آن جهت کاهش احتمال یخ زدگی کاملا موثر است.

به راحتی با تهیه رول های پشم شیشه یا پوشش نایلونی می توان عایق بسیار مناسب جهت حفاظت بتن تهیه نمود.

پس از بتن ریزی تا حداقل ۳ روز باید سطح بتن مرطوب نگه داشته شود. غرقاب کردن سقف یا پهن کردن گونی نخی روی سطح جهت حفظ رطوبت مفید است.

از باز کردن زود هنگام قالب ها و برداشتن شمع ها مخصوصا در فصول سرد سال اجتناب شود. افزایش محسوس خیز سقف در اثر باز کردن زود هنگام قالب ها کاملا محتمل است.

نحوه اجرا سقف کامپوزیت

پس از تکمیل جوشکاری، اتصالات و نصب کلیه برش گیرهای تیرها، ابتدا چهار تراش ها با استفاده از گوه های چوبی زیر بال فوقانی تیر ها نصب می شوند.

برش گیر چیست؟

برای سقف عرشه فولادی، برش گیر از نوع گل میخ استفاده می شود و برای سقف کامپوزیت ساده، برش گیر از نوع ناودانی است. البته در بعضی از موارد از نبشی هم به جای ناودانی استفاده می کنند.

سقف کامپوزیت

وظیفه اصلی برش گیر این است که برش افقی در محل تماس تیر فولادی و دال بتنی را تحمل کند و در نتیجه باعث یکپارچگی در کل تیر شوند. همچنین برای اتصال و یکپارچگی تیرها و دال بتنی استفاده می شود.

سقف کامپوزیت

 

در نصب برش گیرها به جهت آن ها دقت کنید.  

سقف کامپوزیت

سپس تخته ها روی چهار تراش ها قرار گرفته و صفحات فلزی روی سقف پهن می گردد. 

در مرحله بعد جهت جلوگیری از چسبیدن ورق ها به بتن و سهولت هنگام باز کردن، روی سقف با استفاده از روغن سوخته یا گازوئیل چرب می شود.

پس از درز گیری سقف، یک شبکه مش در دو جهت عمود برهم به فواصل ۱۰ تا ۲۰ سانتی متر متناسب با سایز آرماتور و بار وارده اجرا می شود.

در مرحله بعدی پس از تعبیه محل باز شو ها و داکت های تاسیسات و نصب آرماتور های تقویتی مورب اطراف آن ها، بتن ریزی سقف به ضخامت ۸ تا ۱۰ سانتی متر متناسب با نقشه های سازه اجرا می گردد.

نکات اجرایی سقف کامپوزیت

جهت کاهش سایز تیرهای فرعی به دلیل عملکرد مرکب مقطع پس از گیرش بتن، می توان سقف کامپوزیت ها را همراه با شمع بندی اجرا نمود. در این صورت باید از شمع های چوبی یا فلزی با ارتفاع و فواصل مناسب مطابق با نقشه های اجرایی استفاده شود. 

در تقاطع سقف و دیوار برشی، جهت اتصال مناسب ترجیحا از میلگرد های L شکل ( عصایی ) با قطر ۱۰ تا ۱۲ میلی متر و طول حدود ۱۰۰ – ۲۰۰ سانتی متر استفاده شود. نیمی از طول میلگرد ها در داخل دیوار و نیمی دیگر روی سقف قرار گرفته و موجب اتصال مناسب سقف و دیوار می گردد.

جهت جلوگیری از تخریب آتی سقف، محل داکت های تاسیسات با استفاده از تخته و یا یونولیت مشخص گردد. همچنین لازم است آرماتور های تقویتی قطری در اطراف بازشو های بزرگ نصب گردد.

 

قبل از بتن ریزی سقف، مجددا یک بار دیگر کلیه جوش ها، برش گیر ها، محل داکت ها، فاصله آرماتور ها، آرماتور های تقویتی دور باز شو ها و قالب چوبی پیرامونی کنترل شده و از محکم بودن گوه های چوبی زیر قالب ها اطمینان حاصل شود.

جهت جلوگیری از پیش روی بتن در لبه های کار و مشکلات آتی در نماسازی، باید تخته های چوبی پیرامونی با سیم کاملا مهار شوند.

عدم رعایت پیش آمدگی سقف ها از اشتباهات اجرایی شایع است.

معمولا با کاهش مقطع ستون ها در ارتفاع، مقطع سقف نیز هم باد بر خارجی ستون همان طبقه اجرا شده  که در مراحل بعدی، با نبشی کشی سراسر جهت دیوار چینی و یا ایجاد لغاز در نماسازی سعی در رفع آن می گردد.

لذا جهت کاهش هزینه ها لازم است پیش آمدگی هر سقف با طبقه تحتانی توسط شاقول دستی و ریسمان کشی کنترل شود.

در صورت نیاز به پیش آمدگی سقف، استفاده از ناودانی نمره ۶ با جوش دور تا دور ( به صورت نری ) در فواصل ۰٫۵ تا ۱ متر متناسب با بارگذاری وارده جهت افزایش صلبیت قسمت طره به عنوان یک راهکار پیشنهاد می گردد.

 

مزایا سقف کامپوزیت

مزایا و معایب سقف ها از عواملی می باشند که یک مهندس می تواند تشخیص دهد کدام روش ساخت سقف ها برای محیط های مختلف مناسب است.

عدم نیاز به شمع بندی

معمولا در دهانه های بالای ۳ متر  یک ردیف شمع در وسط دهانه و برای دهانه های بالای ۶ متر نیز از دو ردیف شمع در فواصل مساوی در زیر تیر استفاده می شود.

امکان بتن‌ریزی هم‌زمان چندین سقف

مقاومت بالا در مقایسه با سایر سقف‌ها

کاهش مصرف بتن 

یکپارچگی سقف و اسکلت سازه

کاهش مصرف فولاد به دلیل عملکرد مرکب

وزن پایین سقف و در نتیجه سبک شدن کل سازه 

صرفه نظر کردن از بتن کششی و جایگزینی فولاد در ساخت آن، که فولاد هم در کشش و هم در فشار عملکرد خوبی دارد.

‌در سقف کامپوزیت به دلیل وجود نداشتن بلوک سفالی یک فضای توخالی مناسب بین تیرآهن‌ها وجود دارد، از این فضای توخالی می‌توان برای لوله ‌کشی‌ های برق و آب و تاسیسات ساختمان استفاده کرد.

   آخرین مورد از مزایا سقف کامپوزیت این است که بین دال و سقف کاذب زیر آن یک بالشتک هوا وجود دارد که عایق صوتی مناسبی است.

 

معایب سقف کامپوزیت

معایب یک سقف کامپوزیت به شرح زیر می باشد:

اولین مورد از معایب سقف کامپوزیت این می باشد که زمان اجرای سقف کامپوزیت به نسبت دیگر سقف ها کمی بیشتر می باشد.

در ضخامت های کم سقف لرزش دارد.

هزینه تمام شده سقف کامپوزیت معمولی به دلیل اجرای سقف کاذب در زیر آن، از دیگر سقف‌ها بیشتر است.

معایب سقف کامپوزیت کم تر از مزایا آن می باشد و همین امر باعث شده است که مهندسین توجه ویژه ای به این نوع سقف ها داشته باشند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × پنج =