آب اختلاط بتن و فیلم بررسی استانداردهای آن از صفر تا صد

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

به طور کلی می‌توان گفت آب اختلاط بتن ، آبی است که برای آشامیدن مناسب بوده و همچنین مزه و بوی خاصی نداشته باشد. اما آب آشامیدنی تنها گزینه است؟ خیر! برای ساخت بتن می‌توان از آب‌های دیگری نیز استفاده کرد. در این مقاله در مورد مشخصات آب مصرفی بتن ، نقش آب در بتن و تمامی آب‌هایی که جهت اختلاط می‌توان استفاده کرد، به طور کامل توضیح داده شده است. پس با ما همراه باشید!

آنچه در این مقاله می آموزید:

اختلاط بتن چیست؟

 آب اختلاط بتن و ناخالصی‌ها

آب مصرفی شهر

کربنات و بی‌کربنات‌های قلیایی

کلرور و سولفات

 دیگر نمک‌های معمول

 نمک‌های آهن

 نمک‌های غیرآلی متفرقه

آب دریا

 آب‌های اسیدی

 آب‌های قلیایی

 فاضلاب‌های صنعتی

 آب دارای فاضلاب‌های بهداشتی

 شکر

 لای یا ذرات معلق

 چربی‌ها

 خزه‌ها

 نقش آب در بتن چیست ؟

 جمع بندی آب اختلاط بتن

 انواع آزمایش برای آب اختلاط بتن

اختلاط بتن چیست؟

به زبان ساده به نسبت اجزاء مصالح در ساخت بتن، طرح اختلاط بتن گویند. در طرح اختلاط، باید نسبت‌ها به طور دقیق مشخص شوند چرا که کارایی بتن به میزان زیادی وابسته به این موارد است.

با مشاهده فیلم زیر، دید بهتری نسبت کاربرد آب اختلاط بتن و خصوصیات آن پیدا کنید.

یکی از مهم‌ترین موارد در طرح اختلاط بتن، استاندارد آب مصرفی بتن است. آبی که در اختلاط بتن استفاده می‌شود به طور مستقیم بر کیفیت آن تاثیر گذار است. لذا در این مقاله بیشتر در مورد آب اختلاط بتن و استانداردهای آن توضیح می‌دهیم. 

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

آب اختلاط بتن و ناخالصی‌ها

نقش کیفیت آب مصرفی در بتن بسیار مهم بوده و غیرقابل چشم پوشی است. چرا که در صورت استفاده از آب نامناسب امکان آسیب به میلگردها و مصالح سنگی مدفون در بتن وجود دارد.

ابتدا باید بدانیم استاندارد آب مصرفی در بتن به طور کلی چیست و چه مواردی را بررسی می‌کند؟

تمیزی آب

صاف بودن آب

عدم وجود ماده زیان‌آور (سولفات‌ها، کلرورها و غیره)

pH  بین ۵ تا ۸٫۵

حال در این مقاله در رابطه با تمامی ناخالصی‌هایی که ممکن است در آب مصرفی بتن وجود داشته باشند، به طور کامل توضیح خواهیم داد و همچنین حد مجاز آن‌ها را نیز خواهیم گفت.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

در رابطه با میزان آب مورد نیاز برای ساخت بتن‌هایی با مقاومت‌های متفاوت در مقاله صفر تا صد طرح اختلاط بتن + حل گام به گام + نمونه به طور کامل توضیح داده‌ایم. خواندن این مقاله جامع و کامل را به شما پیشنهاد می‌کنم.

آب مصرفی شهر

جدول زیر تجزیه ۷ نمونه آب مختلف، شامل شش نمونه آب مصرفی شهر و یک نمونه آب دریا را نشان می‌دهد:

(اگر مقاله را در گوشی مطالعه می‌کنید برای نمایش بهتر جدول در گوشی، تلفن خود را بچرخانید.)

آب دریا۶۵۴۳۲۱تجزیه شماره
۳٫۰۲۲٫۰۹٫۴۶٫۵۰٫۰۲٫۴سیلیس (SiO2)
۰٫۰۰٫۱۰٫۲۰٫۰۰٫۰۰٫۱آهن (Fe)
۵۰-۴۸۰۱٫۳۳٫۰۹۶٫۰۲۹٫۵۱۵٫۳۵٫۸کلسیم (Ca)
۲۶۰-۱۴۱۰۰٫۳۲٫۴۲۷٫۰۷٫۶۵٫۵۱٫۴منیزیم (Mg)
۲۱۹۰-۱۲۲۰۰۱٫۴۲۱۵٫۰۱۸۳٫۰۲٫۳۱۶٫۱۱٫۷سدیم (Na)
۷۰-۵۵۰۰٫۲۹٫۸۱۸٫۰۱٫۶۰٫۰۰٫۷پتاسیم (K)
۴٫۱۵۴۹٫۰۳۳۴٫۰۱۲۲٫۰۳۵٫۸۱۴٫۰بی‌کربنات (HCO3)
۵۸۰-۲۸۱۰۲٫۶۱۱٫۰۱۲۱٫۰۵٫۳۵۹٫۹۹٫۷سولفات (SO4)
۳۹۶۰-۲۰۰۰۰۱٫۰۲۲٫۰۲۸۰٫۰۱٫۴۳٫۰۲٫۰کلرور (Cl)
۰٫۰۰٫۵۰٫۲۱٫۶۰٫۰۰٫۵نیترات (NO3)
۳۵۰۰۰۱۹٫۰۵۶۴٫۰۹۸۳٫۰۱۲۵٫۰۲۵۰٫۰۳۱٫۰کل ذرات محلول

طبق نتایج به دست آمده این آب‌ها، آب مناسب برای ساخت بتن هستند. پس می‌توان نتیجه گرفت هر منبع آبی که نتیجه تجزیه آن‌ها با یکی از آب‌های جدول مشابه باشد، احتمالاً جهت استفاده در بتن مناسب است.

به طور کلی آبی که ذرات محلول موجود در آن از ۲۰۰۰ قسمت در میلیون (ppm) کمتر باشد، جهت ساخت بتن مناسب است. اگر از این میزان بیشتر باشد، باید جهت تعیین اثر این مواد بر روی مقاومت و زمان گیرش بتن آزمایش‌هایی انجام شود.

 

آموزش‌های اجرایی ساختمان

آموزش‌های فراتر از کاربردی

به جمع حرفه‌ای‌ها بپیوندید!

کلیک کنید

مسیر یادگیری مهندسی عمران

یک مسیر رایگان برای حرفه‌ای شدن

حتما تو این مسیر با ما همراه شو!

کلیک کنید

 

در ادامه هریک از این ناخالصی‌ها را بررسی می‌کنیم.

کربنات و بی‌کربنات‌های قلیایی

یکی از مواردی که وجودشان در آب اختلاط بتن زیان‌آور است، کربنات و بی‌کربنات‌ها هستند.

کربنات‌ها و بی‌کربنات‌های سدیم و پتاسیم اثرات متفاوتی بر زمان گیرش سیمان‌های مختلف دارند.

برای مثال کربنات سدیم سبب تسریع روند گیرش می‌شود اما وجود این نمک‌ به میزان غلظت بالا می‌تواند سبب کاهش مقاومت بتن شود.

زمانی که تمامی نمک‌های محلول، بیشتر از ۱۰۰۰ قسمت در میلیون باشند، باید جهت تعیین میزان اثر این مواد بر گیرش و مقاومت ۲۸ روزه بتن، آزمایش‌هایی انجام شود.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

کلرور و سولفات در آب اختلاط بتن

یکی از مهم‌ترین دلایل برای خوردگی میلگردها یا کابل‌های پیش تنیده، وجود کلرور زیاد در آب اختلاط بتن است.

مقدار کلروری که سبب خوردگی میلگردها می‌شود، حدود ۰٫۶ کیلوگرم بر متر مکعب بتن است.

تنها راه وارد شدن کلرورها به مخلوط بتن آب نیست، بلکه از طریق مواد افزودنی، سنگدانه‌ها، سیمان، مجاورت با نمک‌های یخ‌زدا نیز می‌توانند وارد مخلوط بتن شوند.

برای آشنایی بیشتر با انواع افزودنی‌های بتن، مقاله مواد افزودنی بتن چیست ؟| جزئیات انواع | تاثیرات | نکات را مطالعه کنید.

میزان کلرور مورد قبول در آب طبق جدول زیر است:

(اگر مقاله را در گوشی مطالعه می‌کنید برای نمایش بهتر جدول در گوشی، تلفن خود را بچرخانید.)

روش آزمایشحداکثر غلظت ppmکاربرد بتنمواد شیمیایی
D 512۵۰۰ ppmtبتن پیش تنیده با بتن کف پلکلرور، مانند CL
۱۰۰۰ ppmtسایر بتن آرمه‌هایی که در شرایط مرطوب قرار دارند یا دارای مواد آلومینومی یا فلزات غیرمشابه یا قالب‌های فلزی گالوانیزه دائمی هستند.
D 516۳۰۰۰ ppmتمامی بتن آرمه‌هاسولفات، مانند SO4
۶۰۰ ppmتمامی بتن آرمه‌هاقلیایی‌ها، مانند (Na2O + 0.658 K2O)
AASHTO T26۵۰۰۰۰ ppmتمامی بتن آرمه‌هامجموع اجسام جامد

مقدار مورد قبول کلرور در مخلوط‌های بتن، متفاوت است. برای مثال مقدر کلرور سدیم با غلظت ۲۰۰ قسمت در میلیون، در بتنی که در زمان بهره‌برداری خشک بوده و برای واکنش‌های خوردگی نیز استعداد کمی دارد، مجاز است.

نباید مقدار یون کلرور آب اختلاط بتن در بتن پیش تنیده یا در بتنی که با مواد کار گذاشته آلومینیومی مسلح شده است، بیش از حد باشد.

در چنین شرایطی، آبی که مقدار یون کلرور آن از ۵۰۰ قسمت در میلیون کمتر باشد، قابل قبول است.

طبق جدول زیر، آب اختلاطی که شامل ۱۰۰۰۰ قسمت در میلیون سولفات سدیم است، به صورتی رضایت بخش مورد استفاده قرار گرفته است.

کمیته ۲۰۱ موسسه بتن آمریکا تحت عنوان ” راهنمایی برای بتن با دوام”، مقدار یون کلرور را بر حسب وزن سیمان به درصدهای زیر محدود می‌کند:

بتن پیش تنیده۰٫۰۶ درصد
بتن آرمه معمولی که در محیط مرطوب و مجاور کلرور باشد۰٫۱ درصد
بتن آرمه معمولی که در محیط مرطوب اما مجاور کلرور نباشد۰٫۱۵
ساختمان‌هایی که بالای سطح زمین ساخته می‌شوند و بتن خشک می‌ماند (مکان‌هایی که بتن گاهگاهی تر می‌شود، مانند آشپزخانه‌ها، گاراژ‌های اتومبیل و سازه‌های کنار آب شامل نمی‌شود.)محدودیتی برای خوردگی وجود ندارد.

دیگر نمک‌های معمول در آب اختلاط بتن

یکی از مواردی که ممکن است وجودشان در آب اختلاط بتن زیان‌آور باشد، نمک‌ها هستند.

کربنات‌های کلسیم و منیزیم در آب خیلی محلول نبوده و بنابراین به ندرت در غلظتی هستند که بر مقاومت مخلوط بتنی اثرگذار باشند.

بی‌کربنات‌های کلسیم و منیزیم در برخی از آب‌های شهری وجود دارند، که تا ۴۰۰ قسمت در میلیون غلظت یون بی‌کربنات، در چنین شکلی زیان آور نیست.

سولفات منیزیم و کلرور منیزیم در غلظت‌های زیاد می‌توانند وجود داشته باشند، بدون آنکه اثرات زیان آوری بر روی مقاومت مخلوط بتنی بگذارند.

با غلظت‌هایی تا مقدار ۴۰۰۰۰ قسمت در میلیون از کلرور منیزیم می‌توان مقاومت خوبی به دست آورد. غلظت‌های سولفات منیزیم باید کمتر از ۲۵۰۰۰ قسمت در میلیون باشند.

برخی اوقات کلرور کلسیم تا مقدار ۲ درصد وزنی سیمان (۳۰۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ قسمت در میلیون) جهت سریع شدن، سخت شدن و کسب مقاومت در بتن‌هایی که پیش تنیده نیستند، استفاده می‌شود.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

 نمک‌های آهن

آب‌های زمینی طبیعی در مواقع نادری دارای بیشتر از ۲۰ تا ۳۰ قسمت در میلیون آهن هستند. با این حال، ممکن است آب‌های معادن اسیدی، مقادیر بیشتری داشته باشند.

به طور معمول نمک‌های آهن تا میزان غلظت ۴۰۰۰۰ قسمت در میلیون، اثر نامطلوبی بر مقاومت ملات ندارند.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

نمک‌های غیرآلی متفرقه

نمک‌های مختلف موجود در آب اختلاط بتن می‌توانند سبب کاهش زیادی در میزان مقاومت و تغییراتی در زمان گیرش مخلوط بتنی شوند. برخی از این نمک‌ها عبارتند از:

[wp-svg-icons icon=”reply” wrap=”i”] نمک‌های منگنز

wp-svg-icons icon=”reply” wrap=”i”] نمک‌های قلع

wp-svg-icons icon=”reply” wrap=”i”] نمک‌های روی

wp-svg-icons icon=”reply” wrap=”i”] نمک‌های مس

wp-svg-icons icon=”reply” wrap=”i”] نمک‌های سرب

از میان نمک‌های گفته شده، نمک‌های روی، مس و سرب بیشترین اثر را دارند.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

نمک‌های دیگری همانند کندگیرکننده‌ها که به خصوص فعال هستند، شامل موارد زیر است:

یدات سدیم

فسفات سدیم

آرسنات سدیم

بورات سدیم

تمامی این نمک‌ها زمانی که با غلظتی در حد چند دهم درصد وزنی سیمان، وجود داشته باشند، به میزان زیادی گیرش و کسب مقاومت را  کند می‌کنند.

غلظت این نمک‌ها تا مقدار ۵۰۰ قسمت در میلیون در آب اختلاط بتن قابل قبول است.

نوعی نمک دیگر که ممکن است برای بتن مضر باشد، سولفور سدیم است. حتی وجود ۱۰۰ قسمت در میلیون از این نمک سبب الزامی شدن آزمایش می‌شود.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

آب دریا

به طور معمول آب دریایی که تا مقدار ۳۵۰۰۰ قسمت در میلیون نمک‌های محلول را دارد، به عنوان آب مصرفی برای بتن بدون میلگرد مناسب است.

بتنی که با آب دریا ساخته می‌شود، ممکن است مقاومت اولیه بیشتری نسبت به بتن‌های معمولی داشته باشد، اما مقاومت آن پس از ۲۸ روز ممکن است کمتر باشد.

راه حل این کاهش مقاومت، کم کردن نسبت آب به سیمان است. با تنظیم متناسب طرح اختلاط، می‌توان بتن خوبی را با آب دریا تهیه کرد.

زمانی که آب شیرین مناسبی در دسترس نباشد، آب دریا را می‌توان جهت ساخت بتن مسلح یا آرمه استفاده کرد. استفاده از آب دریا ممکن است سبب افزایش خطر خوردگی شود، اما در صورت رعایت موارد زیر می‌توان از آن استفاده کرد:

میلگردها به میزان کافی پوشش داشته باشند.

بتن آب بند باشد.

وجود حباب‌های هوا به مقدار کافی باشد.

برای آشنایی بیشتر با بتن مسلح یا آرمه به مقاله هر آنچه که باید درباره بتن مسلح یا آرمه بدانید! مراجعه کنید.

سازه‌های بتن مسلح یا بتن آرمه‌ای که در مخلوط بتن آن، از آب دریا استفاده شده و در مجاورت محیط‌های دریایی قرار می‌گیرند، باید نسبت آب به سیمان آن‌ها کمتر از ۰٫۴۵ و حداقل پوشش میلگردها ۳ اینچ (۷۵ میلی‌متر) باشد.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

آب دریا را جهت ساخت بتن پیش تنیده‌ای که فولادهای پیش تنیده آن با مخلوط بتنی در تماس است، نباید مصرف کرد.

برخی مواقع شن و ماسه‌ای که از سواحل دریا توسط لایروبی جزر و مد به دست می‌آید، جهت ساخت بتن استفاده می‌شود. معمولاً میزان نمک دریا روی دانه‌ها، بیشتر از ۱ درصد وزن آب اختلاط بتن نیست.

بیشترین مقدار نمک در ماسه‌های ساحلی که بالاتر از حد بالایی مد دریا قرار دارند، وجود دارد.

میزان نمک موجود در مخلوط‌های بتنی که با این دانه‌ها و آب آشامیدنی ساخته می‌شوند، کمتر از مقدار نمکی است که در بتن تهیه شده با آب دریا و دانه‌های بدون نمک وجود دارد.

نمک‌های سدیم و پتاسیم موجود در آب دریا که برای آب مصرفی بتن استفاده می‌شوند، می‌توانند عناصری را تولید کنند تا همانند ترکیب با مواد قلیایی سیمان، با دانه‌های فعال قلیایی ترکیب شوند.

بنابراین حتی زمانی که میزان مواد قلیایی سیمان کم است، آب دریا نباید با دانه‌های فعال قلیایی شناخته شده مستعد، مصرف شود.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

آب‌های اسیدی

قابل قبول بودن آب اختلاط بتن اسیدی باید بر اساس میزان غلظت (بر حسب قسمت در میلیون) اسیدها در آب باشد. برخی اوقات پذیرفتن آب مصرفی بططتن براساس pH است که نشانگر میزان غلظت یون هیدروژن است.

مقدار pH بیانگر شدت بوده و بهترین تعیین کننده واکنش‌های اسیدی با بازی به حساب نمی‌آید.

معمولاً آب‌های اختلاط شامل اسید کلریدریک، اسید سولفوریک و سایر اسیدهای غیرآلی تا میزان غلظت ۱۰۰۰۰ قسمت در میلیون، بر مقاومت مخلوط بتنی اثرات بدی ندارند.

آب‌های اسیدی با میزان pH کمتر از ۳ ممکن است در نقل و انتقال مشکلاتی را به وجود بیاورند، به همین دلیل باید تا حد امکان از به کار بردن آن‌ها خودداری کرد.

برای آگاهی از تمام نکات نقل و انتقال بتن، به مقالههر آنچه که باید از انواع وسایل حمل بتن بدانیم! مراجعه کنید.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

آب‌های قلیایی

آب‌هایی که میزان غلظت هیدواکسید سدیم در آن‌ها ۰٫۵ درصد وزنی سیمان (۶۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ قسمت در میلیون) باشد، مقاومت مخلوط بتنی را چندان تحت تأثیر قرار نمی‌دهد، البته به شرطی که سبب تسریع گیرش نشود. با این حال، غلظت‌های بیشتر ممکن است میزان مقاومت مخلوط بتنی را کاهش دهد.

هیدرواکسید پتاسیم تا مقدار غلظت‌های ۱٫۲ درصد وزنی سیمان (۱۸۰۰۰ تا ۲۴۰۰۰ قسمت در میلیون) روی مقاومت بتنی که از برخی سیمان‌ها به دست می‌آید، اثر کمی دارد.

اما همین میزان غلظت زمانی که با سیمان‌های دیگر استفاده شود، ممکن است مقاومت ۲۸ روزه را به میزان زیادی کاهش دهد.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

فاضلاب‌های صنعتی

بیشتر آب‌هایی که فاضلاب صنعتی دارند، میزان مواد جامدشان کمتر از ۴۰۰۰ قسمت در میلیون است. زمانی که چنین آبی، به عنوان آب اختلاط در بتن استفاده می‌شود، کاهش مقاومت فشاری عموماً بیشتر از حدود ۱۰ درصد نیست.

فاضلاب‌های صنعتی که از کارخانه‌ها بیرون می‌آیند، ممکن است دارای ناخالصی‌های زیان آوری باشند. برخی از این کارخانه‌ها عبارتند از:

دباغی

رنگ‌سازی

کک سازی

کارگاه‌های شیمایی

کارگاه‌های گالوانیزه‌کننده

بهتر است هر فاضلابی که حتی دارای چند صدم قسمت در میلیون مواد جامد غیرمعمولی است، قبل از استفاده آزمایش شود.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

آب دارای فاضلاب‌های بهداشتی

فاضلاب معمولی ممکن است در حدود ۴۰۰ قسمت در میلیون مواد آلی داشته باشد. پس از آن که فاضلاب در یک سیستم تصفیه، به خوبی رقیق شد؛ میزان غلظت به حدود ۲۰ قسمت در میلیون یا کمتر می‌رسد.

البته این میزان در آب اختلاط بتن برای اینکه اثر قابل توجهی بر روی مقاومت مخلوط بتنی داشته باشد، بسیار کم است.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

شکر

معمولاً میزان کم شکر در حد ۰٫۰۳ درصد تا ۰٫۱۵ درصد وزنی سیمان، سبب کند شدن گیرش مخلوط بتنی می‌شود. مقادیر بالاتر از این حدود، با سیمان‌های گوناگون متغیر است.

مقاومت ۷ روزه ممکن است کاهش یابد، در حالی که مقاومت ۲۸ روزه ممکن است بهبود یابد. زمانی که میزان شکر تا حدود ۰٫۲ درصد وزنی سیمان افزایش یابد، گیرش سیمان معمولاً تندتر خواهد شد.

شکر به مقدار ۰٫۲۵ درصد وزنی سیمان یا بیشتر، ممکن است سبب تسریع گیرش و کاهش مقاومت ۲۸ روزه به میزان قابل توجهی شود.

معمولاً کمتر از ۵۰۰ قسمت در میلیون شکر در آب اختلاط بتن ، اثر بدی بر روی مقاومت مخلوط بتنی ندارد. اما اگر میزان غلظت از این مقدار بالاتر رود، باید آزمایش‌هایی برای زمان گیرش و مقاومت مخلوط بتنی انجام داد.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

لای یا ذرات معلق

در حدود ۲۰۰۰ قسمت در میلیون از رس معلق یا ذرات ریزسنگ در آب اختلاط مجاز است. اگر از مقدار گفته شده بیشتر باشد،   ممکن است اثری بر مقاومت مخلوط بتنی نداشته باشد، ولیکن می‌تواند بر سایر خواص برخی از مخلوط‌های بتنی اثرگذار باشد

قبل از استفاده،آب گل آلود را باید از میان حوضچه‌های ته نشینی گذراند یا از طریق روش‌های دیگری آب‌ها را تصفیه کرد؛ به طوری که میزان لای و رس که به مخلوط اضافه می‌شود، کم شود.

زمانی که ذرات سیمان در آب‌های شستشویی که دوباره استفاده می‌شود، به مخلوط بتنی بازگردانده شود؛ مقدار ۴۰۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ قسمت در میلیون می‌تواند مورد قبول واقع شود.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

چربی‌ها

انواع مختلفی از چربی‌ها بعضاً در آب اختلاط بتن وجود دارد. چربی‌های معدنی (نفت) که با چربی‌های نباتی یا حیوانی مخلوط نشده باشند، احتمالاً اثرات کمتری برروی کسب مقاومت نسبت به سایر چربی‌ها دارند.

چربی معدنی در غلظت‌های بیشتر از ۲ درصد وزنی سیمان، ممکن است مقاومت مخلوط بتنی را بیشتر از ۲۰ درصد کاهش دهد.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

خزه‌ها

آبی که دارای خزه است جهت تهیه و ساخت مخلوط بتنی مناسب نیست. چرا که خزه‌ها می‌توانند با تأثیر بر هیدراسیون سیمان، یا ایجاد مقادیر زیادی هوا که وارد مخلوط بتنی می‌شود، سبب کاهش مقاومت آن به مقدار زیادی شود.

همچنین خزه ممکن است برروی دانه‌های سنگی نیز وجود داشته باشد، که در این حالت سبب کاهش میزان چسبندگی مخلوط بتنی خمیر سیمان و سنگدانه‌ها می‌شود.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

نقش آب در بتن چیست ؟

نقش آب‌ در بتن ، تنها در مرحله ساخت آن نبوده و در موارد زیر نیز کاربرد دارد:

با استفاده از آب می‌توان ناخالصی‌ها را از مصالح شست و تمیز کرد. وجود ناخالصی بر مسائل مختلف مانند گیرش، مقاومت و غیره مخلوط بتنی مؤثر است.

علاوه بر کاربرد آب در عمل آوری بتن، حتی بخار آب هم کاربرد دارد! یکی از روش‌های عمل آوری بتن، عمل آوری با بخار آب است و همچنین از بخار آب می‌توان برای محافظت و گرم کردن برخی از مصالح استفاده کرد.

برای آشنایی با عمل آوری و انواع روش‌های آن مقالاتهر آنچه که باید در مورد عمل آوری بدانید! و انواع روش های عمل آوری در یک مقاله را مطالعه کنید.

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

جمع بندی آب اختلاط بتن

بر اساس آیین نامه بتن ایران (آبا) حداکثر مقادیر مجاز زیان آور در آب‌های مصرفی بتن به شرح زیر است:

آب اختلاط بتن - آب مصرفی بتن

انواع آزمایش برای آب اختلاط بتن

اگر در مناسب بودن آب جهت اختلاط شک دارید، در این مواقع می‌توانید از مخلوط به دست آمده مکعبی تهیه کنید و سپس مقاومت آن را در ۷روز و ۲۸ روز با نمونه‌هایی که با استفاده از آب‌های شرب ساخته شده‌اند مقایسه کنید، در صورتی که حداقل ۹۰ درصد با یکدیگر مشابه باشند، قابل استفاده است.

مکعب‌های ملات سیمان باید طبق «روش استاندارد آزمایش مقاومت فشاری ملات‌های سیمان هیدرولیکی» ساخته و آزمایش شوند. (آزمایش شماره C109 انجمن آمریکایی)

به طور کلی مهم‌ترین آزمایش‌های آب مصرفی بتن بدین شرح است:

D 511کلسیم و منیزیم در آب
D 1292pH آب و فاضلاب
D 1067اسیدی یا قلیایی بودن آب
D 1129تعاریف لغاتی که به آب ارتباط دارد.
D 1888ذرات و مواد محلول در آب
D 512یون کلرور در آب و فاضلاب

ناخالصی بیش از حد آب اختلاط بتن ، ممکن است سبب شوره زدن، لکه دار شدن یا خوردگی میلگرد شود. بنابراین باید به مقادیر کلرورها، قلیایی‌ها، سولفات‌ها و ذرات جامد در آب اختلاط بتن دقت شود.

امیدواریم در پایان این مقاله دید خوبی نسبت به آب مصرفی بتن پیدا کرده باشید و از اینکه تا پایان مقاله با ما همراه بودید، تشکر می‌کنیم. نظرات و تجربیات خود را در مورد این مقاله با ما به اشتراک بگذارید.

مسیر یادگیری مهندسی عمران

یک مسیر رایگان برای حرفه‌ای شدن

حتما تو این مسیر با ما همراه شو!

کلیک کنید
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *