آیتم سقف کاذب در فهرست بها | ردیف‌های کناف، رابیتس، PVC و آلومینیومی

در فهرست بهای واحد پایه رشته ابنیه فصل مستقلی با عنوان سقف کاذب وجود ندارد. به همین دلیل بسیاری از مترورها و کارشناسان دفتر فنی هنگام جستجوی ردیف‌های مرتبط با سقف کاذب در فهرست بها با ابهام مواجه می‌شوند؛ برای مثال، ردیف سقف کاذب PVC در فهرست بها چیست؟ آیتم رابیتس در چه فصلی قرار دارد؟ آیا برای سقف کاذب کناف ردیف مستقلی تعریف شده است؟ یا زیرسازی سقف کاذب از کدام فصل محاسبه می‌شود؟

در واقع، ردیف‌های سقف کاذب در فصل‌های مختلف فهرست بها پراکنده شده‌اند و هر سیستم دارای ضوابط و ردیف‌های اجرایی مخصوص به خود است. در این مقاله از آکادمی عمران، آیتم‌ها و ردیف‌های سقف کاذب شامل رابیتس، کناف (گچ‌برگ)، سقف کاذب آلومینیومی، پی وی سی (PVC)، چوبی و همچنین ردیف‌های زیرسازی سقف کاذب را بررسی می‌کنیم.

سقف کاذب در فهرست بها

ردیف‌های مرتبط با سقف کاذب در فهرست بهای واحد پایه رشته ابنیه در یک فصل مشخص متمرکز نشده‌اند. به همین دلیل، این ردیف‌ها بر اساس نوع سیستم اجرایی در فصل‌های مختلف فهرست بها پراکنده شده‌اند و مترور باید با تحلیل لایه‌های اجرایی، ردیف‌ها را از فصل‌های مختلف استخراج کند.

مهم‌ترین فصل‌های مرتبط با سقف کاذب در آخرین فهرست بهای ابنیه عبارت‌اند از:

• فصل 7 (کارهای فولادی با میلگرد): شامل زیرسازی با میلگرد
• فصل ۱۶ (کارهای فولادی سبک): شامل زیرسازی‌های فلزی، رابیتس، و بخش مهمی از سیستم‌های سقف کاذب خشک
• فصل ۱۷ (کارهای آلومینیومی): شامل سقف‌های کاذب آلومینیومی مانند سقف‌های خطی، تایل و بافل
• فصل ۱۸ (اندودکاری و بندکشی): شامل صفحات گچی روکش‌دار (گچ‌برگ)، اندودها و لایه‌های تکمیلی در سقف‌های رابیتس و گچی
• فصل ۱۹ (کارهای چوبی): شامل زیرسازی‌های چوبی برای انواع پوشش‌ها
• فصل ۲۳ (کارهای پلاستیکی و پلیمری): شامل سقف‌های PVC و پوشش‌های پلیمری سبک

بنابراین برای انتخاب ردیف صحیح، ابتدا باید سیستم سقف کاذب از نظر جنس و لایه‌های اجرایی (زیرسازی و پوشش نهایی) مشخص شود، سپس ردیف‌ها از فصل یا فصل‌های مرتبط استخراج و در برآورد لحاظ شوند.

مهمترین ردیف های سقف کاذب در فهرست بها

اگرچه ردیف‌های متعددی در فصل‌های مختلف برای اجرای سقف کاذب در فهرست بها وجود دارد، اما برخی از آن‌ها به دلیل کاربرد گسترده در پروژه‌های ساختمانی، جزء پرکاربردترین ردیف‌های سقف کاذب محسوب می‌شوند. مهم‌ترین این ردیف‌ها به‌صورت خلاصه در جدول زیر آورده شده‌اند.

در ادامه مقاله، ردیف‌های فهرست بها برای انواع سقف کاذب، به تفکیک سیستم اجرایی، الزامات فنی و ضوابط متره به‌طور کامل بررسی خواهند شد.

بیش از ۵۰ ساعت آموزش حرفه‌ای ولی رایگان دفترفنی و ساختمان سازی

مشاهده

سقف کاذب رابیتس در فهرست بها

اگر چه ردیف ۱۶۰۴۰۶ در فهرست بهای ابنیه معمولا به عنوان سقف رابیتس شناخته می‌شود، اما این سقف در واقع یک آیتم ساده نیست. در عمل، این نوع سقف کاذب در فهرست بها یک سیستم چندلایه است که شامل زیرسازی با میلگرد، رابیتس و اندود گچ یا سیمان می‌شود. هر یک از این بخش‌ها در ردیف‌های جداگانه از فصل 7، 16 و ۱۸ محاسبه و پرداخت می‌گردد.

جدول زیر خلاصه ردیف‌های فهرست بهای مورد استفاده در زیرسازی، رابیتس‌کاری و اندودکاری سقف کاذب رابیتس را نشان می‌دهد

آیتم رابیتس در فهرست بها

مراحل اجرای این سقف کاذب در فهرست بها از سه مرحله اصلی تشکیل می‌شود:

1. زیرسازی
2. اجرای رابیتس
3. اندودکاری با گچ (یا سیمان)

ردیف‌های زیرسازی سقف کاذب رابیتس

زیرسازی سقف‌های کاذب رابیتس با استفاده از میلگردهای ساده اجرا می‌شود. بر این اساس، ردیف‌های ۰۷۰۱۰۱ و ۰۷۰۱۰۲ فصل هفتم فهرست‌بهای ابنیه، حسب قطر میلگرد مصرفی، مبنای واحد برای محاسبه و پرداخت خواهند بود.

مطابق الزامات عمومی فصل ۷، بهای واحد این ردیف‌ها شامل تمامی مراحل تهیه مصالح، برش، خم‌کاری، نصب و همچنین هزینه مصرف سیم آرماتوربندی و سیم گالوانیزه رابیتس‌بندی است؛ لذا بابت این اقلام مصرفی، هیچ‌گونه اضافه بها یا وزن اضافه‌ای تعلق نمی‌گیرد.

مبنای اندازه‌گیری و پرداخت، وزن خالص کار (کیلوگرم) است. در زمان متره و تنظیم صورت‌وضعیت، تعیین دقیق قطر و وزن میلگردهای مصرفی اهمیت حیاتی دارد. طبق ضوابط، وزن کار بر اساس ابعاد مندرج در نقشه‌ها یا دستورکارها (وزن تئوری) محاسبه می‌شود. در صورت بروز اختلاف، وزن واحد توزین شده در محل ملاک عمل خواهد بود؛ مشروط بر اینکه از وزن تئوری با احتساب حداکثر رواداری‌های استاندارد، فراتر نرود.

ردیف رابیتس کاری در فهرست بها

بر اساس بندهای ۲-۴، ۳-۴ و ۴-۴ فصل 16، ردیف ۱۶۰۴۰۶ (تهیه و نصب صفحات رابیتس گالوانیزه گرم) مربوط به اجرای سقف کاذب رابیتس است. در اندازه‌گیری ردیف ۱۶۰۴۰۶، مبنای اندازه‌گیری، وزن رابیتس مصرفی بر اساس واحد کیلوگرم (نه مترمربع) است که در کار محاسبه و منظور می‌شود.

همچنین، در صورت تهیه و نصب تور سیمی گالوانیزه زیر اندود به جای برگه‌های رابیتس، از ردیف 160403 بر مبنای واحد مترمربع استفاده می‌شود.

رابیتس و گچ در فهرست بها (اندودکاری روی رابیتس)

اندودکاری یکی از مراحل تکمیلی اجرای سقف کاذب رابیتس است. ردیف‌های مربوط به این عملیات در فصل ۱۸ فهرست‌بهای ابنیه تحت عنوان اندودکاری تعریف شده‌اند و اختصاص به سیستم رابیتس ندارند.

این ردیف‌ها برای انواع سطوح (سقف، دیوار و سطوح مشابه) که نیاز به اندود گچی یا سیمانی دارند، قابل استفاده هستند.

در سقف کاذب رابیتس، این ردیف‌ها صرفا به‌عنوان لایه‌های پوششی روی رابیتس اجرا می‌شوند و انتخاب آن‌ها تابع نوع اندود، شرایط بهره‌برداری و مشخصات فنی پروژه است.

ردیف‌های این آیتم در حالت اندود گچی شامل:

• ۱۸۰۲۰۱: شمشه‌گیری سطوح قائم و سقف‌ها، با مالت گچ و خاک یا گچ
• ۱۸۰۲۰۳: اندود گچ و خاک به ضخامت تا 2٫5 سانتیمتر، برای زیر سقف‌ها
• ۱۸۰۲۱۱: اندود گچ به ضخامت تا 1٫5 سانتیمتر، برای زیر سقف‌ها
• ۱۸۰۲۱۶: سفیدکاری زیر سقف‌ها و پرداخت نهایی آن با گچ کشته

توجه داشته باشید این ردیف‌ها عمومی بوده و در سیستم‌های مختلف اجرایی (از جمله رابیتس، دیوارهای بنایی و سطوح بتنی) بر اساس طراحی و مشخصات فنی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

نکات مهم در متره و برآورد سقف کاذب رابیتس

در زمان استخراج ردیف‌های این نوع سقف کاذب در فهرست بها رعایت نکات زیر ضروری است:

• تفکیک صحیح زیرسازی، رابیتس‌کاری و اندودکاری اهمیت دارد؛ زیرا هر بخش دارای ردیف مستقل و پرداخت جداگانه است.
• زیرسازی فولادی، آویزها و اتصالات باید به‌صورت مستقل از فصل ۱۶ متره و برآورد شوند.
• اندودکاری (گچ و خاک، سفیدکاری و سیمانی) جزو ردیف رابیتس نیست و از فصل ۱۸ استخراج می‌شود.
• مبنای اندازه‌گیری و پرداخت ردیف ۱۶۰۴۰۶، وزن واقعی رابیتس مصرفی است و صرف محاسبه سطح سقف برای برآورد آن کافی نیست.

آیتم کناف در فهرست بها (صفحات گچی روکش‌دار / گچ‌برگ)

اصطلاح سقف کناف به‌صورت یک ردیف مستقل در فهرست بهای واحد پایه وجود ندارد و در اسناد فنی تحت عنوان صفحات گچی روکش‌دار در فصل ۱۸ (گروه ۹) تعریف می‌شود.

توجه داشته باشید که کناف نام یک نوع سقف کاذب نیست، بلکه یک نام تجاری (برند) است؛ با این حال به دلیل رواج گسترده آن در بازار اجرا، در گفتار عمومی و کارگاهی اغلب به‌اشتباه به‌عنوان سقف کاذب کناف شناخته می‌شود.

این سیستم که در بازار با نام کناف یا گچ برگ نیز شناخته می‌شود، در واقع یک سقف کاذب خشک است که اجرای آن صرفا به نصب صفحات محدود نمی‌شود و مجموعه‌ای از عملیات شامل زیرسازی، نصب صفحات، درزگیری و پرداخت نهایی را در بر می‌گیرد.

بر اساس الزامات گروه ۹ فصل ۱۸، صفحات گچی روکش‌دار باید مطابق استاندارد ملی ایران و با تایید مشخصات فنی (مقاوم در برابر رطوبت، حریق یا آکوستیک در صورت نیاز) قبل از مصرف تایید مهندس مشاور باشند.

همچنین هزینه اتصالات (مانند پیچ) در ردیف‌های نصب دیده شده، اما زیرسازی به‌صورت مستقل از فصل‌های دیگر محاسبه می‌شود.

در جدول زیر مهم‌ترین ردیف‌های مرتبط با اجرای این نوع سقف کاذب در فهرست بها ارائه شده است:

زیرسازی سقف کناف

طبق الزامات فصل 16:

بند ۳-۲ زیرسازی فولادی جهت اجرای سطوح سقف کاذب، حسب مورد از ردیف‌های ۱۶۰۲۰۴ یا ۱۶۰۲۰۵ محاسبه و منظور می‌گردد.

در الزامات گروه 7 از همین فصل، بند ۵-۷ صریحا اشاره شده که در کارهای دکوراتیو، تهیه مصالح، ساخت و نصب زیرسازی فولادی از ردیف‌های ۱۶۰۲۰۴ و ۱۶۰۲۰۵ منظور می‌شود.

علاوه بر این طبق بند ۴-۲ فصل 16 فهرست بها، آویزها و اتصالات پروفیل‌ها به‌عنوان مکمل‌های زیرسازی در ردیف‌های ۱۶۰۷۰۲ و ۱۶۰۷۰۷ دیده شده‌اند. در نتیجه این ردیف‌ها مربوط به شاسی‌کشی اصلی سقف کاذب رابیتس هستند و قبل از اجرای رابیتس باید پیاده‌سازی ‌شوند.

ردیف نصب سقف کاذب کناف در فهرست بها

مطابق ردیف ۱۸۰۹۰۲، اجرای صفحات گچی روکش‌دار بر روی زیرسازی فلزی سبک یا سردنورد شده انجام می‌شود. طبق ضوابط فهرست بها مبنای پرداخت این ردیف‌ها سطح اجرا شده (مترمربع) است.

درزگیری و پرداخت نهایی سقف کاذب گچی

بر اساس ردیف‌های ۱۸۰۹۱۱ و ۱۸۰۹۱۲، عملیات تکمیلی سقف شامل:

• اجرای نوار درزگیر
• بتونه‌کاری درزها
• پرداخت سطح برای آماده‌سازی رنگ

این بخش جزء لایه‌های ضروری سیستم سقف کاذب کناف محسوب می‌شود و حذف آن به معنی ناقص بودن اجرا است.

اضافه‌بهای انواع صفحات گچی

در ردیف‌های مربوط به اجرای صفحات گچی روکش‌دار در فهرست‌بهای ابنیه، بهای پایه معمولا بر مبنای صفحه استاندارد با ضخامت متعارف تعیین شده است. در صورتی که مشخصات فنی صفحه تغییر کند، اعمال کسر یا اضافه‌بها مطابق ردیف‌های مرتبط الزامی است.

مهم‌ترین موارد به شرح زیر است:

• تغییر ضخامت صفحات: در صورت استفاده از صفحات با ضخامت متفاوت نسبت به ضخامت مبنا، تعدیل قیمت از طریق ردیف‌های ۱۸۰۹۱۳ تا ۱۸۰۹۱۵ انجام می‌شود؛ به‌طوری‌که صفحات نازک‌تر مشمول کسر بها و صفحات ضخیم‌تر مشمول اضافه‌بها خواهند بود.
• صفحات با ویژگی‌های مقاومتی خاص: استفاده از صفحات مقاوم در برابر رطوبت (MR)، مقاوم در برابر حریق (FR) یا صفحات با ویژگی ترکیبی، مشمول اضافه‌بهای ردیف‌های ۱۸۰۹۱۶ تا ۱۸۰۹۱۸ است.
• بازشوهای بزرگ: بازشوهایی با مساحت بیش از ۰٫۲۵ مترمربع باید به‌صورت جداگانه و مطابق ردیف ۱۸۰۹۲۷ در صورت‌وضعیت محاسبه و اعمال شوند.

توجه داشته باشید بازشوها و محل عبور تاسیسات که مساحت آن‌ها کمتر از ۰٫۲۵ مترمربع باشد، در متره از سطح کار کسر نمی‌شوند.

بیش از ۵۰ ساعت آموزش حرفه‌ای ولی رایگان دفترفنی و ساختمان سازی

مشاهده

نکات مهم متره سقف کاذب کناف

در متره و برآورد سقف‌های کاذب صفحات گچی روکش‌دار، توجه به چند نکته اجرایی و قراردادی ضروری است:

• ردیف ۱۸۰۹۰۲ صرفا مربوط به نصب صفحات گچی روکش‌دار در سقف است و به‌تنهایی بیانگر کل سیستم سقف کاذب نمی‌باشد؛ زیرا عملیات تکمیلی مانند درزگیری و پرداخت سطح در ردیف‌های جداگانه تعریف شده‌اند.
• عملیات درزگیری و بتونه‌کاری درزها (۱۸۰۹۱۱) و پرداخت نهایی سطح برای آماده‌سازی رنگ (۱۸۰۹۱۲) جزء مراحل الزامی تکمیل کار محسوب شده و در صورت اجرای سیستم کامل، باید به‌صورت مستقل در برآورد منظور شوند.
• مبنای پرداخت در ردیف‌های ۱۸۰۹۰۱ و ۱۸۰۹۰۲ بر اساس سطح اجرا شده (مترمربع) است و نه بر اساس تعداد صفحات یا وزن مصالح مصرفی.
• هزینه پیچ‌ها و اتصالات معمول نصب صفحات در بهای واحد ردیف‌های نصب منظور شده است؛ با این حال زیرسازی سقف کاذب (پروفیل‌های فلزی سبک، سازه‌های فولادی یا سایر سازه‌های نگهدارنده) در اغلب موارد باید به‌صورت مستقل و از فصل‌های مرتبط (معمولا فصل ۱۶ یا سایر فصول حسب مورد) در برآورد لحاظ شود.
• نوع صفحه مصرفی (معمولی، مقاوم در برابر رطوبت MR، مقاوم در برابر حریق FR یا صفحات ترکیبی) مستقیما بر ردیف‌های اضافه‌بها و در نتیجه بر مبلغ نهایی صورت‌وضعیت تاثیرگذار است.

توجه داشته باشید:

سیستم سقف‌های تایل مشبک (شامل تایل‌های گچی، آکوستیک و معدنی) از سقف‌های گچی پیوسته (کناف) مستقل بوده و در ردیف‌های ۱۸۰۹۳۰ به بعد فصل ۱۸ فهرست بها تعریف می‌شود. این ردیف‌ها صرفا شامل تهیه و نصب تایل هستند و هزینه شبکه سپری (T24/T15) و آویزها در آن‌ها منظور نشده است.

سقف کاذب آلومینیومی در فهرست بها

سقف کاذب آلومینیومی سیستمی سبک، مقاوم در برابر رطوبت و مناسب فضاهای اداری، تجاری و تاسیساتی است که به‌دلیل دسترسی آسان به تاسیسات کاربرد گسترده‌ای دارد. در فهرست بهای واحد پایه رشته ابنیه، ردیف‌های مربوط به این نوع سقف عمدتا در گروه 2 فصل ۱۷ (کارهای آلومینیومی) قرار گرفته‌اند.

با این حال، اجرای سقف آلومینیومی محدود به یک نوع خاص نیست و بسته به سیستم انتخابی (تایل، خطی، بافل یا گریلیوم)، ردیف‌های متفاوتی از فصل ۱۷ و در برخی موارد فصل ۱۶ در برآورد پروژه استفاده می‌شود.

جدول زیر خلاصه مهم‌ترین ردیف‌های سقف کاذب آلومینیومی را نشان می‌دهد.

ردیف سقف کاذب آلومینیومی در فهرست بها

سقف‌های کاذب آلومینیومی بر اساس نوع ساختار و سیستم نصب به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند که از نظر واحد اندازه‌گیری و نحوه پرداخت با یکدیگر تفاوت اساسی دارند.

1- سیستم‌های تایل

مطابق الزامات گروه ۲ فصل ۱۷، ردیف‌های ۱۷۰۲۰۴، ۱۷۰۲۰5 و ۱۷۰۲۰۶ مربوط به اجرای سقف کاذب با تایل آلومینیومی (Slab/Tile Systems) هستند که بر اساس نوع تایل (ساده یا سوراخ‌دار) و ضخامت ورق (60 تا 80 میکرون) تفکیک شده‌اند.

برخلاف سقف رابیتس که مبنای پرداخت آن وزن مصرفی است، مبنای اندازه‌گیری و پرداخت در سقف کاذب آلومینیومی، سطح اجرا شده سقف (مترمربع) است

همچنین، در صورت نیاز به لایه نمدی (آکوستیک) در پشت تایل‌ها، ردیف ۱۷۰۲۰۹ به عنوان اضافه‌بها به ردیف اصلی افزوده می‌شود.

2- سیستم‌های خطی، مشبک و حجمی

مطابق ردیف‌های اختصاصی فصل ۱۷، سیستم‌های خاص آلومینیومی که دارای ساختار خطی یا سلولی (Linear & Open-Cell) هستند، به شرح زیر تفکیک می‌شوند:

• ردیف ۱۷۰۲۱۱: سقف کاذب سلول مشبک باز (گریلیوم)
• ردیف ۱۷۰۲۱۳: سقف کاذب خطی آلومینیومی ساده
• ردیف ۱۷۰۲۱۴: سقف خطی سوراخ‌دار با عملکرد آکوستیکی
• ردیف ۱۷۰۲۱۶: سقف کاذب بافل (Baffle)؛ متشکل از تیغه‌های معلق

دقت کنید برخلاف ردیف‌های تایل، در برخی ردیف‌های سیستم‌های گریلیوم، خطی و بافل، مبنای پرداخت بر اساس وزن (کیلوگرم) تعریف شده است؛ بنابراین در این موارد، تهیه صورت‌مجلس وزن مصالح پیش از نصب برای تنظیم صورت وضعیت الزامی خواهد بود.

زیرسازی سقف کاذب آلومینیومی

مطابق بند ۵ الزامات عمومی فصل ۱۷، زیرسازی مورد نیاز سقف‌های آلومینیومی بسته به جنس آن از فصل‌های مختلف فهرست بها محاسبه می‌شود.

بنابراین، می‌توان چنین نتیجه گرفت که:

• در صورت اجرای زیرسازی فولادی یا گالوانیزه، ردیف‌های ۱۶۰۲۰۴ یا ۱۶۰۲۰۵ فصل ۱۶ ملاک پرداخت هستند.
• در صورت اجرای زیرسازی آلومینیومی، ردیف ۱۷۰۱۱۷ ملاک پرداخت خواهد بود.

همچنین هزینه آویزها و اتصالات معمول در زیرسازی فولادی در ردیف‌های فصل ۱۶ دیده شده و در زیرسازی آلومینیومی نیز در ردیف مربوطه لحاظ می‌شود.

ضوابط متره و برآورد در سقف کاذب آلومینیومی

مهم‌ترین نکات برای متره و برآورد این سقف‌ها به شرح زیر است:

• تمامی ردیف‌های سیستم آلومینیومی (تایل، خطی، بافل، گریلیوم) دارای پوشش رنگ پودری الکترواستاتیک با ضخامت ۶۰ تا ۸۰ میکرون هستند که به‌عنوان الزام اجرایی در فهرست بها تعریف شده است.
• مطابق بند ۱۰ فصل ۱۷ سطوح جاسازی شده یا باز گذاشته شده برای نصب چراغ‌ها، دریچه‌های تاسیساتی و موارد مشابه که مساحت آن‌ها کمتر از ۰/۲۵ مترمربع باشد، از سطح کار کسر نمی‌شود.
• مبنای اندازه‌گیری ردیف‌های ۱۷۰۲۰۴ تا ۱۷۰۲۰۶، سطح اجرای‌شده سقف کاذب با تایل آلومینیومی (مترمربع) است. همچنین این ردیف‌ها باید حداقل الزامات استاندارد ملی ایران به شماره ۲۱۰۸۳ با عنوان سقف‌های کاذب – الزامات و روش‌های آزمون را تامین نمایند.
• در ردیف ۱۷۰۲۰۹، لایه نمدی کندسوز پشت تایل‌ها به‌عنوان اضافه‌بها تعریف شده و در صورت استفاده باید به ردیف‌های اصلی افزوده شود.
• زیرسازی سقف‌های آلومینیومی نیز به‌صورت جداگانه محاسبه می‌شود؛ به‌طوری‌که در صورت استفاده از زیرسازی فولادی از ردیف‌های فصل ۱۶ (۱۶۰۲۰۴ یا ۱۶۰۲۰۵) و در صورت استفاده از زیرسازی آلومینیومی، ردیف ۱۷۰۱۱۷ ملاک محاسبه قرار می‌گیرد.

بیش از ۵۰ ساعت آموزش حرفه‌ای ولی رایگان دفترفنی و ساختمان سازی

مشاهده

آیتم سقف کاذب پی وی سی در فهرست بها

سقف کاذب PVC یکی از سیستم‌های سبک، مقاوم در برابر رطوبت و قابل شست‌وشو است که بخشی از آن در فهرست بهای واحد پایه رشته ابنیه، فصل ۲۳ (کارهای پلاستیکی و پلیمری) تعریف شده است. این فصل صرفا به سقف کاذب محدود نمی‌شود و مجموعه‌ای از پوشش‌ها و اجزای پلیمری مورد استفاده در ساختمان را در بر می‌گیرد.

در میان ردیف‌های این فصل، برخی آیتم‌ها به اجرای تایل‌ها و پانل‌های PVC در سقف و دیوار اختصاص دارند و مبنای متره و پرداخت محسوب می‌شوند. بنابراین برای تعیین ردیف صحیح، لازم است متن دقیق هر ردیف بررسی شود و نمی‌توان کل فصل ۲۳ را به سقف کاذب PVC نسبت داد.

بر اساس الزامات گروه ۶ این فصل، هزینه زیرسازی، سازه نگهدارنده و اتصالات سنگین در بهای ردیف‌های پوشش PVC منظور نشده و باید از فصول مرتبط (مانند فصل ۱۶ یا ۱۹ حسب مورد) به‌صورت جداگانه محاسبه شود.

در جدول زیر می‌توانید مهم‌ترین ردیف‌های مرتبط با سقف کاذب PVC را مشاهده کنید.

ردیف سقف کاذب PVC در فهرست بها

مطابق ردیف‌های گروه ۶ فصل ۲۳، اجرای پوشش‌های PVC و UPVC به‌صورت نصب خشک تعریف شده است. همچنین، در فهرست بها، پوشش‌های PVC مورد استفاده در سقف معمولا به دو سیستم اجرایی تقسیم می‌شوند:

• تایل PVC: شامل تایل‌های سقفی مورد استفاده در سقف‌های مشبک با سیستم سپری (T-Grid) که اندازه‌گیری و پرداخت آن‌ها بر اساس ردیف ۲۳۰۶۱۰ انجام می‌شود.
• پانل PVC: شامل پانل‌های دوجداره سقفی با اتصال فاق و زبانه که به‌صورت طولی (معروف به اجرای لمبه‌ای) نصب می‌شوند و اندازه‌گیری و پرداخت آن‌ها بر اساس ردیف ۲۳۰۶۱۵ صورت می‌گیرد.

توجه کنید بهای واحد ردیف‌های این گروه (۲۳۰۶۱۰ الی ۲۳۰۶۳۰) فقط شامل تهیه و نصب پوشش PVC است و هزینه زیرسازی در آن لحاظ نشده است. مطابق بند ۶-۳، زیرسازی (فلزی، چوبی یا گالوانیزه) باید مستقل از فصول مرتبط (فصل ۱۶ یا ۱۹) محاسبه شود.

مطابق با بند ۴-۶ فصل 23، ردیف ۲۳۰۶۱۵ برای پانل‌های P.V.C دوجداره بدون روکش از نوع ساده یا چاپی است. در صورتی که طبق مشخصات فنی از پانل‌های دو جداره P.V.C با لایه روکش‌دار استفاده شود، ردیف ۲۳۰۶۲۵ به‌عنوان اضافه‌بها به ردیف‌های پایه اضافه می‌شود.

ضوابط متره و برآورد سقف کاذب PVC

برای انجام متره و برآورد سقف کاذب PVC، رعایت نکات زیر ضروری است:

• مطابق بند ۲-۵ الزامات عمومی فصل ۲۳، میزان پرت و ضایعات مصالح در بهای واحد ردیف‌ها منظور شده و بابت آن پرداخت جداگانه‌ای انجام نمی‌شود.
• زیرسازی مورد نیاز اجرای سقف کاذب PVC در بهای ردیف‌های این فصل لحاظ نشده و باید حسب نوع زیرسازی، از ردیف‌های مرتبط در سایر فصول فهرست‌بها به‌صورت جداگانه محاسبه شود.
• طبق بند ۶-۲ الزامات، ردیف ۲۳۰۶۲۰ صرفا مربوط به دیوارپوش‌های PVC است و برای سقف کاذب کاربرد ندارد. در متره سقف کاذب باید از ردیف‌های ۲۳۰۶۱۰ (تایل مشبک) و ۲۳۰۶۱۵ (پانل سقفی) استفاده شود.
• ردیف ۲۳۰۶۲۵ یک ردیف اضافه‌بها است و تنها در صورتی قابل استفاده خواهد بود که پانل‌های سقفی دارای روکش تزئینی باشند؛ بنابراین این ردیف باید در کنار ردیف پایه ۲۳۰۶۱۵ منظور شود.
• مطابق بندهای ۱-۶ و ۵-۶، مصالح مصرفی باید با الزامات استاندارد ملی ایران شماره ۱۹۰۸۶ مطابقت داشته باشند.
• ردیف ۲۳۰۶۳۰ مربوط به پانل‌های UPVC با کاربردهای صنعتی و نیمه‌صنعتی است و در اغلب پروژه‌های متعارف سقف کاذب PVC مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.

ردیف زیرسازی سقف کاذب در فهرست بها

در بسیاری از سیستم‌های سقف کاذب، هزینه زیرسازی در ردیف پوشش نهایی لحاظ نشده و باید به‌صورت جداگانه از فصول مرتبط فهرست بها محاسبه شود. انتخاب ردیف زیرسازی نیز به نوع سیستم اجرا و جنس سازه نگهدارنده بستگی دارد.

توجه داشته باشید: 

• در بسیاری از سیستم‌های سقف کاذب، هزینه زیرسازی در ردیف پوشش نهایی منظور نشده و باید به‌صورت مستقل متره و برآورد شود.
• انتخاب ردیف زیرسازی باید بر اساس جزئیات اجرایی، مشخصات فنی و جنس سازه نگهدارنده انجام شود.
• زیرسازی فولادی متداول‌ترین سیستم زیرسازی در سقف‌های کاذب مانند رابیتس، گچ‌برگ (کناف) و بسیاری از سقف‌های PVC است.
• در سقف‌های آلومینیومی، چنانچه شبکه نگهدارنده از جنس آلومینیوم باشد، ردیف ۱۷۰۱۱۷ ملاک پرداخت است.
• امروزه در اغلب سقف‌های کاذب از زیرسازی چوبی استفاده نمی‌شود و این نوع زیرسازی بیشتر برای نصب پوشش‌های چوبی، ترمووود و برخی المان‌های دکوراتیو کاربرد دارد.

جمع‌بندی

سقف کاذب در فهرست بهای ابنیه فصل مستقلی ندارد و ردیف‌های آن در فصل‌های مختلف بر اساس نوع سیستم اجرایی پراکنده شده‌اند. انتخاب ردیف صحیح مستلزم تشخیص نوع سقف، زیرسازی و لایه‌های اجرایی آن است. همچنین در بسیاری از سیستم‌ها، هزینه زیرسازی در ردیف پوشش نهایی منظور نشده و باید به‌صورت مستقل متره و برآورد شود.

در انتهای این مقاله امیدواریم اطلاعات خوبی درباره آیتم‌ها و ردیف‌های سقف کاذب در فهرست بها کسب کرده باشید. در صورتی که در این مورد سوالی دارید می‌توانید آن را در بخش دیدگاه با ما به اشتراک بگذارید.

مسیر پیشنهادی مطالعه مقالات آکادمی عمران

مشاهده مسیر یادگیری